Wat heb je aan God in tijden van corona?

Hieronder Gerko Tempelman over de vraag:

'Wat heb je er iets aan om in God te geloven in tijden van corona,' en zijn antwoord: 'Je hebt er helemaal niks aan.' 

En volgens Gerko hebben we dát juist nodig als moderne mensen.

 

Nou gaat me de lamp uit! De 5 dwaze meisjes

Twee maal vijf meisjes wachten op de komst van de bruidegom. Als hij komt dan gaan ze met hem mee naar het huis van de bruid. Daar staat alles klaar voor het grote feest. Maar het wachten duurt wel heel erg lang. Het wordt avond, het wordt donker en de één na de ander valt in slaap. Terwijl ze slapen gaan ook hun lampjes uit, één voor één. Maar midden in de nacht, dan schrikken ze wakker. De bruidegom komt! Vijf van hen brengen snel hun lampjes op orde. Zij hebben nog wat olie bij zich. Hun lampen zullen straks staan te branden in de feestzaal. Maar de lampen van die andere vijf - blijven uit.  Matteüs 25: 1 - 13

Ik vond de 5 dwaze meisjes altijd maar dom

Het verhaal van de vijf dwaze en de vijf wijze meisjes heeft altijd erg tot mijn verbeelding gesproken. In gedachten zag ik ze al zitten met hun olielampjes, en ik vond de vijf dwaze meisjes erg dwaas omdat ze er geen rekening mee hadden gehouden dat het lang kon duren, en dat ze dus niet genoeg olie bij zich hadden. Zelfingenomen bedacht ik dat zoiets mij niet zou overkomen! Of toch wel...

Eckhart Tolle biedt een bijzonder interessante interpretatie van dit bijbelverhaal.

Eckhart Tolle's interpretatie van de 5 dwaze meisjes

De vijf dwaze meisjes zijn 'onbewust' ze zijn niet aanwezig in het nu. Hun gebrek aan olie symboliseert hun gebrek aan bewustzijn.

De vijf wijze meisjes daarentegen hebben wel genoeg olie = bewustzijn om hun lamp brandend te houden = aanwezig te blijven.

Volgens Eckhart Tolle gaat de gelijkenis van de vijf dwaze en vijf wijze meisjes over de mogelijkheid in een volkomen nieuwe staat van bewustzijn te leven. Een toestand waarin al je aandacht is gevestigd op het Nu.

'Er blijft niets over voor dagdromen, denken, herinneringen, verwachten. Er is geen plaats voor spanning of angst, alleen maar alerte aanwezigheid. Je bent aanwezig met je hele Zijn, met elke cel van je lichaam.'

Het geeft een heel nieuwe betekenis aan de uitspraak: 'Nu gaat me de lamp uit'!

Psalm 139 anno 2020 door Trijntje Oosterhuis

Ken je het lied Ken je mij van Trijntje Oosterhuis?

Ik niet.

En ik wist al helemaal niet dat het een eigentijdse versie is van psalm 139.

Accepteren wat er is: 'Uw wil zal geschieden'

Ik vind het een prachtige manier om in het leven te staan: accepteren wat er is.

Vooral als alles goed gaat, kan ik me hier erg in vinden. Dan sta ik open voor wat het leven me voorschotelt. Maar o wee, als er iets vervelends gebeurd of als het moeilijk wordt: dan is mijn overheersende gevoel toch vooral: 'Maar dát heb ik niet besteld!'  Dan blijk ik lang niet zo 'verlicht' te zijn als ik in voorspoedige tijden dacht.

Je gedachten bepalen je ervaringen

De filosoof Epictetus zei 200 jaar geleden: 'Niet de omstandigheden veroorzaken ons leed, maar hoe wij er tegenaan kijken.'

Een prachtig voorbeeld vind ik Kerstmis! Nog niet eens zoveel jaar geleden vond ik Kerstmis echt afschuwelijk. Ik zag tegen die twee dagen op, en slaakte een zucht van opluchting als ze voorbij waren. Maar tegenwoordig vind ik datzelfde Kerstmis best oké. Aan de omstandigheden is niets veranderd, maar blijkbaar ongemerkt wel aan mijn manier van naar Kerstmis kijken.

Wat is dat voor raar bultje? Is het... kanker?!

Een ander voorbeeld is het rare bultje dat ik plotseling aan mijn rechtermiddelvinger ontdekte. Het baarde me grote zorgen, en in mijn gedachten was ik al bijna dood en begraven. Een doktersbezoek bracht licht in de duisternis: het bultje kan geen kwaad. Het zit er dus nog steeds, maar nu ik weet dat het onschuldig is, kijk ik er anders naar.

Het is me dus wel duidelijk geworden dat mijn gedachten een bepalende rol spelen op de manier waarop ik de omstandigheden ervaar. En vaak denk ik dat die omstandigheden anders zouden moeten zijn. Als ik bijvoorbeeld een mailtje krijg van de mentor van mijn oudste zoon met het bericht

Dus in plaats van er van alles over te denken, streef ik er naar het simpelweg te laten zijn. En in de bijbel las ik dezelfde boodschap:

'Niet mijn wil, maar uw wil zal geschieden.'

Heb een ander lief als jezelf

'Heb je naaste lief als jezelf,' staat er in de bijbel.

Voor de meeste mensen betekent dit dat je veel voor een ander moet over hebben, en moeite moet doen voor anderen.

Ik ben niet zo lief voor mezelf....

En dat is eigenlijk wel bijzonder, want zo lief zijn we vaak helemaal niet voor onszelf. Ik tenminste niet. Sterker nog, ik durf een ander niet te behandelen zoals mezelf, want dat vind ik niet netjes. Als iemand bijvoorbeeld hoofdpijn heeft of heel moe is, dan zeg ik niet tegen die persoon:

'Joh, stel je niet zo aan. Wat zit je weer te miepen zeg. Geef jezelf een schop!'

Tegen mijn naaste ben ik veel aardiger

Maar dit soort dingen zeg ik vaak wel tegen mezelf. Tegen mijn naaste zeg ik echter: 'Joh, wat vervelend voor je zeg. Ga anders lekker even liggen, dat helpt soms. En anders neem je een paracetamol.'

Waarmee ik maar wil zeggen dat ze in de bijbel misschien beter zouden kunnen zeggen:

'Heb jezelf lief als een ander!'

Leegte achter de dingen, Claartje Kruijff

Ik houd ervan als verhalen uit de bijbel worden toegepast op het dagelijks leven. Dat de diepere boodschap die erin verborgen zit, wordt uitgelicht.

Dat doet ook Claartje Cruijff in haar boek Leegte achter de dingen. Claartje Cruiff was organisatiepsycholoog, maar is nu theoloog en predikant in de vrijzinnige oecumenische domincuskerk in Amsterdam.

Leegte achter de dingen: Mijn zoektocht naar een betekenisvol leven

Claartje Kruijff combineert het gewone dagelijks leven als moeder, haar werk als dominee met gedachten over de bijbelverhalen.

Dat levert waardevol leesmateriaal op.

In haar boek schrijft Claartje dat ze met anderen op zoek wil naar 'woorden en wegen die ons verbinden. Om in gesprek te gaan over hoe we willen leven, waartoe we op aarde zijn, wat goed leven is en waar het te vinden is.'

Claartje koestert haar 'niet weten' en gebruikt het om te onderzoeken. Ze neemt je als lezer mee op haar zoektocht, die op een bepaalde manier universeel is.

Praktische informatie over Leegte achter de dingen

Leegte achter de dingen is voor 12,99 te koop bij bol.com.

Het is zaliger om te geven dan te ontvangen

Als kind interpreteerde ik de tekst 'Het is zaliger om te geven dan te ontvangen,' altijd als 'Het is beter om te geven dan te krijgen.'

Maar nu ik volwassen ben, denk ik regelmatig: 'Volgens mij is het letterlijk zaliger om te geven, dan te ontvangen.'

Ik vind het letterlijk zaliger om te geven

Want ik geef veel liever dan dat ik ontvang. Als ik teveel of te vaak ontvang, dan voel ik me ongemakkelijk. Dan krijg ik het gevoel dat ik iets moet doen om de balans te herstellen. Dat is 'achter sta' als het ware. Ik worstel hier regelmatig mee, en probeer bewust ook open te staan om te ontvangen.

Soms kom je dan een tekst tegen die helpt.

Zo'n tekst kwam ik tegen in het boek Leegte achter dingen van Claartje Kruijff. Claartje is theoloog en predikant in de vrijzinnige oecucumenische Dominicuskerk in Amsterdam.

Als ontvanger geef je ook!

Claartje schrijft over haar sterke, onafhankelijke moeder die haar heup breekt en daardoor ineens hulpbehoevend. Claartje schrijft dat ze haar kans pakte:

'Nu ben ik aan de beurt!' zei ik tegen haar. 'Nu mag ik voor jou zorgen.' 

En als haar moeder tegensputtert dat Claartje het veel te druk heeft, zegt Claartje dat hulp ontvangen ook geven is. Dat vond ik een echte eye opener.

Want inderdaad: feitelijk ben je als ontvanger de andere kant van de munt. Zonder jou als ontvanger, kan de gever immers niet geven! Jij kent misschien ook wel dat prettige gevoel nadat je iets goeds voor een ander hebt gedaan. Dat gevoel kun je alleen maar krijgen als de ander je gebaar aanneemt.

Kunnen ontvangen is belangrijk

Dit deed me denken aan een voorval met een vriendin, die aanbood de koffie voor een andere vriendin te betalen. Die vriendin wilde dat niet, en was zeer afhoudend. Er ontstond een heel ongemakkelijk situatie doordat de potentiële ontvanger weigerde te ontvangen. Het is 30 jaar geleden, en ik herinner me het ongemak nu nog.

Een ander voorbeeld staat in Claartjes boek. Over een asielzoeker die een warme winterjas afwijst, omdat hij ze niet mooi genoeg vind. Ze schrijft:

'Het was makkelijker voor ons goedbedoelende vrijwilligers geweest als hij ons vol dankbaarheid had aangekeken en een jas had uitgezocht. Maar het lukte hem niet. Ik voelde opeens zijn verdriet en onmacht. Het maakte mij verdrietig. Ik voelde dat ik niets te geven had.' 

Tot slot: kan ik nu voortaan makkelijker ontvangen?

Het idee dat ik als ontvanger 'in de min' sta zit diep in mij verweven. Maar ik ga zeker proberen om wat meer gracieus te ontvangen en op die manier te geven.

Meer weten?

Het is zaliger te geven dan te ontvangen. (Handelingen. 20,35)

Hoe denk jij over ontvangen en geven? 

Moed is de openheid waarmee je de mening van een ander durft te onderzoeken

'Moed is de openheid waarmee je de mening van een ander durft te onderzoeken.'

Dat was de tekst op de voorkant van de liturgie, en het thema van de kerkdienst die ik bijwoonde.

Moed

De voorganger las het verhaal van de twaalfjarige Jezus in de tempel uit Lucas 2: 41-52. Daarin raken Maria en Jozef Jezus kwijt. Hij blijkt te zijn achtergebleven, en zit gewoon te praten, terwijl zijn ouders doodsangsten uitstaan.

Als moeder van vijf kinderen kan ik me de angst van Jozef en Maria levendig voorstellen! En dan zit dat kind ook nog eens onbekommerd te kletsen! Sterker nog, hij snapt niet waar je zo moeilijk over doet.

Maar de voorganger vergeleek de 12-jarige Jezus met ons zelf, en Maria en Jozef met onze omgeving, en de waarden en normen die we hebben ingeslikt. In dit verhaal maakt Jezus zich voor het eerst los van zijn omgeving, en heeft de moed om nieuwe meningen en ideeën te verkennen.

Jezelf openstellen voor andere zienswijzes

Ik houd ervan als bijbelverhalen op deze manier worden geïnterpreteerd! Ik vind het leerzaam en inspirerend. Oprecht openstaan voor de mening van een ander, en bereid zijn je eigen oordeel op te schorten en te luisteren naar de visie van een ander is niet altijd even makkelijk. Maar het is iets dat ik zeker belangrijk vind!

De moed om je waarden en normen tegen het licht te houden

Het tweede verhaal dat de voorganger vertelde ging over een 80-jarige man, die dagelijks zijn dementerende vrouw bezoekt in het verpleeghuis. Zijn vrouw herkent hem niet meer, maar hij bezoekt haar trouw elke dag. En nu is hij toch verliefd geworden op een dame die hij tegenkwam in het verpleeghuis...

De 80-jarige man worstelt nu met zichzelf. Hij voelt zich schuldig. Zijn vrouw is er immers nog. Wat moet hij met die verliefde gevoelens? Mag hij ernaar handelen? Of moet hij ze onderdrukken?

De voorganger trok een parallel met het verhaal over de twaalfjarige Jezus. Deze meneer wordt uitgenodigd om zijn waarden en normen tegen het licht te houden, en te kijken of ze misschien aanpassing behoeven.

Moed in de praktijk

Na de kerkdienst is er altijd koffie drinken. Ik had daar nog nooit aan meegedaan bij de Vrijzinnigen. Maar door het thema 'moed,' besloot ik om het dit keer gewoon eens te proberen!

En verder neem ik het idee van moed als openheid om de mening van anderen te onderzoek met mij mee in mijn dagelijks leven.

Het was weer een fijne dienst, waar ik beslist wat wijzer én moediger van ben geworden : )

Eva

Op een dag wandelde Eva door de Hof van Eden met God. Ze zei: 'God de tuin is prachtig, en de dieren en vogels maken me blij, maar toch voel ik me soms eenzaam.'
'Geen probleem!' zei God. 'Ik zal een man voor je maken om je gezelschap te houden. Hij zal niets liever willen dan bij jou te zijn. Maar ik moet je wel waarschuwen: hij zal niet perfect zijn. Hij zal het soms lastig vinden je te begrijpen.'
'Dat is prima. Ik kan zo'n 'man' wel aan,' antwoordde Eva.
'Super, ik ga meteen aan de slag!' zei God. Hij greep wat modder en begon in te kneden.
Plotseling stopte God en zei tegen Eva: 'Oh, er is nog een ding dat ik je moet zeggen over deze man die ik voor je maak.'
'Wat dan?' vroeg Eva.
'Je moet tegen hem zeggen dat hij hier het eerst was.'

Het verhaal van de rabbi die zijn vader opvolgde

Tijdens een kerkdienst die ik bijwoonde, pleitte de voorganger ervoor om dingen anders te durven doen. Ze zei dat je niet bang moet zijn om iets los te laten; om dingen anders te doen.

En toen gaf ze onderstaand voorbeeld, dat ik graag met je deel.

Het verhaal van de rabbi die zijn vader opvolgde

Er was eens een rabbi, die in een joodse gemeente zijn vader opvolgde, die daar jarenlang gediend en gewerkt had. 'En?' vroegen de mensen, 'Ga je het net zoals je vader doen?'

'Ja, zeker!”, zei de jonge rabbijn, 'precies zoals mijn vader. Die deed ook alles anders dan zijn voorganger!'

Is het niet prachtig?!

Wat we kunnen leren van het verhaal van de bezeten man uit Lukas 8

Tijdens de kerkdienst van afgelopen zondag ging de preek over een bezeten man.

'Toen Hij aan land gegaan was, kwam Hem een man uit de stad tegemoet, die door boze geesten bezeten was, en sinds lang had hij geen mantel meer aan en woonde niet in een huis, maar in de graven.'

Wat we kunnen leren van dit verhaal

Ik vond de uitleg van de voorganger erg mooi. De bezeten man was gevangen door zijn demonen. In de uitleg trok de voorganger een parallel met piekergedachten. Met dwangmatig ergens aan moeten denken, en daar niet van los kunnen komen.

Dat vind ik zeker herkenbaar. Ik kan me erg zorgen maken over iets, bijvoorbeeld over de tandarts. Een ander zegt:

'Joh, waar maak je je in vredesnaam druk over! Wat stelt dat nou voor, de tandarts.' 

En dan hebben ze gelijk. Het stelt ook niets voor. Maar die wetenschap helpt niet. Ik ben als het ware bezeten van mijn angst voor de tandarts, en moet er steeds aan denken. Ik kan me er niet van losmaken.

Loskomen van je 'demonen' kan pijn doen

Tegelijkertijd zijn je demonen, zorgen, piekergedachtes etc. bekend terrein. Ze zijn vertrouwd. Dus hoewel je er last van hebt, is het nog niet eenvoudig om je ervan los te maken. Vandaar ook dat de bezeten man roept:

'Ik smeek u, dat gij mij niet pijnigt'.

Iedereen die wel eens in therapie is geweest, kan dit denk ik bevestigen. Om verder te komen, is het soms nodig om dingen onder ogen te zien en lós te laten. Dat kan een pijnlijk proces zijn.

Iedereen was bang voor deze man. Maar de voorganger benadrukte dat Jezus de man om zijn náám vraagt. Om wie hij is. Hij zoekt de mens achter de demonen.

Het verhaal in een notendop van 2 minuten

In onderstaand filmpje het verhaal even in een notendop!

Er is hoop!

De boodschap van het verhaal over de bezeten man is er één van hoop. Het is mogelijk om je los te rukken van de demonen die jou in hun greep hebben. De vraag is alleen: hoe doe je dat?

Ik denk dat stap 1 is om ze te herkennen als wat ze zijn: demonen, dwanggedachten die jou in hun greep hebben. De volgende stap is om een stapje terug te doen, en je demonen van een afstandje te bekijken. Op dat moment plaats je ze als het ware al buiten je.

Headspace 

Wat mij hierbij erg helpt is Headspace. Dat is een meditatie app, die je helpt om de plek van stilte in jezelf/God te (her)vinden. Dit past ook goed bij het leiden van een eenvoudig leven.

Zelf lezen?

Geen bijbel in huis? Hier is een link waar je het verhaal van de genezing van de bezeten man online kunt lezen.

Geloven in een god die niet bestaat

Geloven in een God niet bestaat, dat is de titel van het boek van de atheïstische ds. Klaas Hendrikse. Dat zijn al zoveel paradoxen in één zin, dat ik het boek wel moest lezen!

Ds. Klaas Hendrikse beschrijft op zeer humoristische wijze hoe het heersende godsbeeld tot stand is gekomen, en toont heel effectief aan, dat God als almachtige heer, die vanuit een riante troon in de hemel op ons neerkijkt, niet bestaat. Om dit uit te leggen vergelijkt Hendrikse God met een appeltaart:

'Uit gesprekken en publicaties leid ik af dat veel collega-theologen en predikanten het ermee eens zijn dat God geen appeltaart is. Voor de meesten schijnt dat iets anders te zijn dan rechtuit zeggen dat God dus niet bestaat. Er wordt op soms onnavolgbaar creatieve wijze om de hete brij heen gedraaid. Bijvoorbeeld: 'God is zo groot dat Hij niet hoeft te bestaan.' Met alle respect hoor, maar dat noem ik bellen blazen. Dat God bestaat wordt niet bevestigd of ontkend, maar in nevelen gehuld. Zo blijft de godgeleerde buiten schot, snapt God zelf nauwelijks meer of hij nu wel of niet bestaat, en begrijpen gewone mensen er helemaal niets meer van.'

Geloof ≠ geloven

Hendrikse maakt onderscheid tussen geloof en geloven. Geloof omschrijft hij als een opvatting die je kunt hebben, geloven noemt hij een manier van zijn: je bent of leeft gelovig.

Geloven is je manier van leven: hoe ga jij om met wat er gebeurt, hoe handel je en vanuit welke overtuiging. God is maar een woord, en om te geloven heb je het niet nodig. Het gaat om wat eronder ligt aan ervaring.

Hendrikse roept de kerk op haar oogkleppen af te gooien en zich open te stellen voor nieuwe geluiden en een nieuwe taal.

'Stel je voor, je weet van niets en je vraagt: 'Is hier ook een wc?' En je krijgt als antwoord: 'Ja, naast de consistoriekamer, ziet u daar de kerkrentmeester die bij het liturgische centrum staat te praten met de tertius van het breed moderamen van de classis?' Dan heb je toch al lang in je broek geplast?'

Ik vind dit boek in alle opzichten een aanrader: het leest prettig, ik barstte regelmatig in lachen uit, en ik heb er veel van geleerd. Wat wil een mens nog meer!

Praktische informatie over Geloven in een God die niet bestaat

Geloven in een God die niet bestaat is voor 20,- te koop bij bol.com.

De sjamaan en ik: van atheïst tot stabiele religiositeit

God is voor mensen die niet beter weten. Die het idee van een God nodig hebben als troost, om zich door het leven te staan.

Dat is wat Willemijn Dicke (1970) dacht over het geloof. Ze was wat ze zelf noemt, een militant atheïst. Onder vrienden, noemde ze mensen die geloofden zelfs 'christenhonden'.

Willemijn Dicke toen ze nog atheïst was

In haar boek De sjamaan en ik beschrijft ze heel duidelijk hoe ze vroeger over geloven dacht:

'Ooit had religie een functie gehad in de maatschappij. Maar wij, modernen, hadden religie niet meer nodig. We konden natuurverschijnselen op wetenschappelijke wijze verklaren; het humanisme kon net zo goed regels aan reiken als de bijbel.' 

Over haar moeder, die leed aan ongeneeslijke kanker en de wens uitsprak dat ze volgend jaar weer op de tennisbaan zou staan schrijft Willemijn:

'De wens om weer op de tennisclub rond te lopen en de wens om bij God inde hemel te zijn waren identitieke illusies voor mij. Begrijpelijk maar ontsprongenaan een geest die zijn eindigheid niet onder ogen durft te zien.' 

En aan haar kind legt ze uit:

'Mensen hebben ooit een God verzonnen omdat ze dan regels krijgen voor hoe ze een goed leven moeten leiden. Dit mag wel en dat doe je maar liever niet en weer iets anders is absoluut verboden. Dat vinden ze te ingewikkeld om zelf te bedenken.' 

Het mag duidelijk zijn: Willemijn Dicke had helemaal niets met religie. Hoe kan het dan dat ze een boek schreef waarin ze haar zoektocht naar zingeving beschrift. Een zoektocht waarbij ze onder andere te rade ging bij sjamaans, healers, goeroes, swami's en priesters?

Wat gebeurde er met Willemijn Dicke?

In de eerste plaats voelde Willemijn geen plezier en vreugde meer over haar leven. Haar leven was volgens maatschappelijke normen een succes, maar ze vond er 'helemaal niets meer aan.'

Alles wat ze deed voelde zinloos, en ze had vaak moeite om 's ochtends uit bed te komen. In het programma De Verwondering omschrijft ze haar zoektocht zelfs als een noodzaak en existentieel gat. Zelfs haar baan in de wetenschap, ooit het hoogst haalbare voor haar, voelde zinloos.

Ze begon met zenmeditatie, omdat dit haar een kwestie leeg van de geest trainen.

Eenheidservaring

Op een dag heeft ze tijdens een fietstocht met haar gezin ineens een heel bijzondere ervaring. Ze staat bovenaan de dijk te wachten en kijkt door de takken van de bomen om haar heen naar de lucht.

'De frisgroene blaadjes, sommige nog half opgerold aan de takken, filteren de zonnestralen tot stroboscopisch licht. Ineens los ik op. (...) Ik ben geheel opgegaan in de natuur, in alles.' 

In het laatste hoofdstuk noemt Willemijn haar kennismaking met religie langs de weg van de mystiek. Van binnenuit. In haar boek is de bovengenoemde ervaring aanleiding om verder te gaan zoeken.

Overigens blijkt er een naam te zijn voor Willemijns ervaring: een eenheidservaring. Hij opent bij Willemijn voorzichtig een deur: is er misschien een werkelijkheid die zich niet laat kennen via wetenschappelijke methoden?'

Willemijn zoekt naar 'een beetje lichtheid en lol in haar leven,' waarbij ze benadrukt dat ze niet haar denkvermogen opzij wil schuiven!

Fragment uit De Verwondering met Willemijn Dicke

De hele aflevering kun je kijken op TVBlik.

Wat mij trof in dit boek

• Eén van de dingen die me trof in haar boek is het spanningsveld tussen haar ratio en praktische kant enerzijds en anderzijds de spirituele ervaringen. Zo wordt ze door een sjamaan bewerkt met een vogelveer en vraagt ze zich bezorgd af of die wel schoon is.
• Willemijn schrijft dat mensen hun vrijheid inleveren voor de bescherming van de kerk. En dan concludeert ze: 'Ik heb niet eens de bescherming van de kerk gerkegen in ruil voor het inleveren van mijn vrijheid. Ik heb uit eigen beweging dit leven met diploma's, een hypotheek en nette buren gekozen.' 
• Als ze naar een bijeenkomst gaat voor het medicijnwiel vraagt haar man grappend: 'Ga je op je bezemsteel of met de auto?' Om die passage heb ik hartelijk moeten lachen : )))
• 'De niet cognitieve aanvliegroute heeft me tot nu toe meer opgeleverd dan al die boeken en ansaalystes bij elkaar.' 
• Pater Rycho merkt op dat als ze altijd tegenwind heeft, het misschien tijd is om haar scheepje te keren.
• Als je voortdurend je best loopt te doen om dingen voor elkaar te krijgen en het lukt niet, overweeg dan eens om stil te zitten, zodat je gevonden kunt worden. (Ook Pater Tycho).
• Belangrijke vraag: 'Moet jij jouw ziel geweld aandoen door het leven dat je nu leidt?' 
• 'Ik gun iedereen een religieus besef, maar ik weet dat er geen rationale weg bestaat naar die andere werkelijkheid. Anders dan wetenschappelijke inzichten verloopt de route naar geloof niet stapje voor stapje, netjes geordend van premisse naar argument naar bewijs.'

Hoe is het nu Met Willemijn Dicke

In interviews lees ik dat Willemijn Dicke zichzelf nu als een stuk stabieler omschrijft. Ook camoufleert ze haar geloof niet meer. Ze omschrijft zichzelf als een 'liefdevollere moeder en een rustiger mens.'

Mijn conclusie over De sjamaan en ik

Eigenlijk vind ik de titel verkeerd gekozen, want daardoor had ik eigenlijk geen zin om het boek te lezen. Ik verwachtte een zweverig boek over vage sjamaans... Maar het feit dat Willemijn Dicke universitair geschoold is, en zelf al huiverig voor zweverig gedoe, maakte dat ik mijn twijfels over het boek al snel kwijtraakt.

Overigens eindigt Willemijns zoektocht bij de christelijke mystiek.

Willemijn blijft kritisch gedurende haar zoektocht

Als ik dingen zweverig vond in het boek, dan was Willemijn de eerste die dit zelf al benoemde : ) Daarmee val ik feitelijk in dezelfde valkuil waarin Willemijn ook altijd viel: mensen beoordelen op hun intelligentie en opleiding. Hoe hoger de opleiding, hoe meer waarde ik echt aan hun oordeel. Het speelde mij bij het lezen van dit boek in ieder geval behoorlijk parten.

Met wetenschappelijke achtergrond zingeving zoeken

Juist het feit dat zo'n hoogopgeleide vrouw op deze manier zingeving zocht, maakte dat het me interesseerde. Iemand met een wetenschappelijk achtergrond, die zich nu dus niet in de luren laat leggen, en dan toch vatbaar zijn voor het idee dat er meer is tussen hemel een aarde. Het maakte me nieuwsgierig en hoopvol. Ik was benieuwd of ze antwoorden zou vinden, en zo ja welke.

Opvallend vind ik dat, dat toen Willemijn zich openstelde voor de mogelijkheid dat er meer is tussen hemel een aarde, onderzoekender werd dan ze was als wetenschapper ; )

Al met al heb ik het boek met veel plezier gelezen, en stemt het beslist tot nadenken.

Praktische informatie over De sjamaan en ik

De sjamaan en ik is voor 19,95 te koop bij bol.com. Maar ik haalde het boek uit de bieb.

Wil je meer weten over Willemijn, bezoek dan haar website.

Brief van God - Letter from God: bemoediging

Ik vind Teea Goans lied 'Letter from God' erg mooi.

Vanwege de melodie maar meer nog vanwege de lyrics. De boodschap dat je 'het verschil' kunt maken: door in je directe omgeving een goed mens te zijn, draag je bij aan het grote geheel! Daarnaast luister ik er ook graag naar in moeilijke tijden. Ik vind het bemoedigend.

Luister zelf!

Letter from God

Waar moet dat eindigen...

Waar moet dat naar toe als zelfs de Boeddha zich overgeeft aan de lokroep van de smartphone ; )

Maria: het verdriet van een moeder

Tijdens een kerkdienst lieten ze onderstaand filmpje Maria huilt horen en zien. Het is prachtig en ontroerend.

Zegen aan het eind van de kerkdienst

De zegen aan het eind van een kerkdienst vind ik altijd weer een mooi en belangwekkend moment. Het voelt als een stukje veiligheid dat ik meekrijg voor de week die voor me ligt; een soort hand op mijn schouder.

De zegen aan het eind van de kerkdienst

Hieronder de zegen zoals ik die recent hoorde:

'De Eeuwige zij voor u om u de weg te wijzen.
De Eeuwige zij achter u om u in de rug te sterken.
De Eeuwige zij naast u als een goede vriend.
De Eeuwige zij om u heen als een beschermende mantel.
De Eeuwige zij in u als liefde en vrede.'