Een enkeltje Hel

Vandaag kwam mijn dochter Teuntje (9) huilend thuis.
'Evelien zei dat papa naar de hel gaat omdat hij niet in God gelooft,' snikte ze.

Arme Teuntje. Van al mijn kinderen is het Teuntje die voor dit soort dingen het meest gevoelig is. Wat een wreed iets om te zeggen, en weinig christelijk bovendien.

Maar ik moet toegeven, ik was niet eens zo erg verbaasd want ik ken de moeder van dit meisje. En een tijdje geleden had ze mij meegedeeld dat ook ik kan rekenen op een enkeltje Hel, omdat ik Nederlands Hervormd ben. Ze zei het eigenlijk best vriendelijk.

Maar ze maakte niet bepaald de indruk dat ze er mee zat dat mij zo'n erbarmelijk lot zou treffen, dus vroeg ik: 'Vind je dat dan niet rot voor mij?'
Ze haalde haar schouders op. 'Dan moet je maar op de juiste manier in God geloven!'

Maar voor mij is de enige juiste manier om in God te geloven, te geloven dat hij, of zij, een God van liefde is.

En dat is wat ik Teuntje heb verteld.

Dus doe mij maar een retourtje Liefde.