Relimam

Ik wil geen zoutpilaar worden, zoals de vrouw van Lot!

2012-01-22T10:44:00.000-08:00

Het was nooit onze intentie om nog eens te verhuizen. We woonden prima, aan de rand van de stad: de kinderen hadden allemaal een eigen kamer, ze konden lopend naar school, en ook alle voorzieningen waren op loopafstand.

Dus toen de vraag kwam of we de kans wilden aangrijpen om op het platteland te gaan wonen, was mijn eerste reactie: 'Nee!' Maar tot mijn verbazing maakte de vraag een verlangen wakker, dat zich niet meer in slaap liet sussen. En anderhalf jaar na die vraag, wonen we nu op het platteland.

Verhuisblues

De afgelopen twee weken heb ik geworsteld met gevoelens van heimwee, melancholie, maar ook met vreugde en bewondering voor de prachtige omgeving waarin we ons nu bevinden. Niettemin, hoe mooi het hier ook is, heb ik de afgelopen weken vanuit een soort gevoel van trouw aan ons oude leventje en huis, veel achterom gekeken. Naar wat we achterlieten.

Maar vanavond, terwijl de kachel loeide en ik van mijn thee slurpte, schoot me ineens de vrouw van Lot te binnen! Zij bleef ook maar achterom kijken, en veranderde daardoor in een zoutpilaar.

Door achterom te kijken mis je het mooie van het moment, en de toekomst die voor je ligt. En het verlamt je. Daarom neem ik me voor om vanaf nu niet meer zoveel achterom te kijken, want ik wil niet zoals de vrouw van Lot stil blijven staan!

Worden als een kind: een open geest

2011-12-23T05:43:00.000-08:00

'In de geest van een beginner zijn heel veel mogelijkheden. In de geest van een specialist zijn er slechts enkele mogelijkheden,' las ik in het boek Mindfulness, een pad van vrijheid.

De rest van de dag stelde ik braaf mijn geest open, zonder oordeel en nieuwsgierig naar wat er komen ging. Ik moet zeggen: dat was zo gek nog niet! Zo'n open, accepterende houding haalt als het ware de druk van de ketel.

En plotseling viel het kwartje: was dit soms wat Jezus bedoelde toen hij zei dat we moeten worden als kinderen?! Ik googelde de betreffende tekst en vond:

Mattheus 18: 1-6

1 Op dat ogenblik kwamen de discipelen bij Jezus en vroegen: Wie is wel de grootste in het Koninkrijk der hemelen? 2 En Hij riep een kind tot Zich, plaatste dat in hun midden, 3 en zeide: Voorwaar, Ik zeg u, wanneer gij u niet bekeert en wordt als de kinderen, zult gij het Koninkrijk der hemelen voorzeker niet binnengaan. 4 Wie nu zichzelf gering zal achten als dit kind, die is de grootste in het Koninkrijk der hemelen. 5 En een ieder, die zulk een kind ontvangt in mijn naam, ontvangt Mij.

Ik vind het altijd geweldig als bijbelteksten plotseling een nieuwe betekenis voor me krijgen.

En in dit geval interpreteer ik het 'worden als een kind' als het openstellen van je geest! Ik zal nieuwsgierig mijn levenspad bewandelen, zonder oordeel, en open staan voor wat ik tegen kom.

Als een kind.

Comeback natuurgodsdienst?

2011-10-30T00:56:00.001-07:00

Volgens trendwatcher Adjiedj Bakas (46) maakt de 'natuurgodsdienst' een comeback in de vorm van de Groene Kerk.

Bakas: 'Vroeger als het onweerde, dachten de mensen dat de goden boos wwaren. Nu met de klimaatverandering duikt hetzelfde zondebeef op: We zijn slecht geweest en daarom straft de natuur ons. De natuur is de nieuwe god geworden.'

Uit Engels onderzoek blijkt dat de Groene Kerk vooral aanhang heeft onder atheïsten en agnosten.

Het grote gebod van de Groene Kerk is 'duurzaamheid'. Onder de Calvinisten noemen ze dat 'renmeesterschap'.

God is iets wat tussen mensen gebeurt

2011-10-25T07:08:00.000-07:00

Ds. Klaas Hendrikse maakte vijf jaar geleden veel los met zijn boek 'Geloven in een God niet bestaat'.

Nu is hij opnieuw in het nieuws vanwege zijn tweede boek met de opruiende titel God bestaat niet, en Jezus is zijn zoon.

Waarom bent u nog dominee?!

In een interview in de Trouw vraagt de interviewer waarom hij nog dominee is, gezien zijn kritiek op de kerk. Hendrikse erkent dat hij moeite heeft met de kerk als instituut, maar legt op ontroerende wijze uit waarom hij er nog is:

'Dat ik bij een gemeentelid op bezoek kan komen en kan zeggen: hier ben ik, ik heb de tijd en het kost niks. Dat is toch prachtig? Daarom blijf ik.'

En daarmee bewijst Hendrikse wat mij betreft de stelling uit zijn eerste boek, namelijk dat God iets is dat tussen mensen gebeurt.

Het moet toch heerlijk zijn als iemand dat tegen je zegt, en er op die manier voor je is?!

Sssst!

2011-10-17T06:29:00.000-07:00

Na het eten lees ik de kinderen altijd voor uit de kinderbijbel. Zo langzamerhand worden de verhalen oude bekenden voor de kinderen, maar elke kinderbijbel vertelt het verhaal toch weer anders.

Momenteel lezen we de Bijbel voor kinderen van Marianne Busser en Ron Schröder.

Vooral mijn oudste dochter kan nogal haar neus ophalen voor de bijbelverhalen, en verveeld doen. Dus ik was heel prettig verrast, toen ze donderdag toen ik voorlas over Mozes en het Gouden Kalf, heftig 'SSSSSST!!' siste tegen haar lawaaiige broer!

Soms heb je dat als moeder net even nodig.

Onheilspellend bidden!

2011-09-04T09:44:00.000-07:00

Er zijn vele redenen om te bidden, maar deze zanger gebruikt bidden nou niet bepaald om de goede!

Zelden klonk de belofte: 'Ik zal voor je bidden!' zo dreigend als in dit liedje!

Het verhaal van Adam en Eva in Playmobil!

2011-08-30T22:47:00.000-07:00

Woordeloze Woensdag

Moreel kompas

2011-08-29T12:25:00.000-07:00

Soms word ik aangenaam verrast door mijn kinderen.

Vandaag hoorde ik dat het plotselinge vertrek van het vriendje van mijn zoon Jan (14) een diepere reden had. Mijn zoon stuurde hem namelijk weg omdat hij het over een meisje had dat hij 'kankerslet' noemde.
'Toen heb ik gezegd dat hij weg moest gaan,' vertelde mijn zoon de volgende dag heel kalmpjes.

Voor een veertienjarige vind ik dat getuigen van een goed moreel kompas, en bovendien het lef dat te gebruiken!

Vreemde hit: Gregoriaanse gezangen

2011-08-18T05:33:00.000-07:00

Het is een dierbare herinnering: hoe mijn vader mij als kind meenam naar de abdij in de Slangenburg.

Daar werden we fluisterend begroet door een oude Benedictijner, die ons voorging naar de kapel. Als kind voelde ik een mengeling van ontzag en verwondering bij die vreemde wereld, die op maar tien minuten rijden van ons huis lag.

In tijden dat ik voldoende rust voel, om rust te zoeken, mag ik diezelde abdij graag bezoeken. Dan luister ik weer naar de Gregoriaanse gezangen, en voel me even ver weg van al mijn dagelijkse beslommeringen.

Ik weet eigenlijk niet of ik de Gregoriaanse gezangen zo mooi vindt: ik versta er geen woord van, en er zijn geen instrumenten bij! Toch scoorde een stel Oostenrijkse monniken een heuse hit met hun Gregoriaanse gezangen! Ze verkochten maar liefst 400.000 cd's en kregen een gouden plaat.

Karl Wallner (45), die als spreekbuis van zijn kloostergenoten fungeert' verklaart het succes als volgt: 'Er zit iets kalmerends in de gezangen.'

Hoe vind jij deze muziek?

Levenswijsheid

2011-07-21T08:06:00.003-07:00

'Succes is krijgen wat je wilt.
Geluk is willen wat je krijgt.'

Is dit niet een prachtige wijsheid? Ik denk echt dat dit de sleutel tot geluk en gelijkmoedigheid is.

Laatste waarschuwing!

2011-06-14T23:50:00.000-07:00

Woordeloze Woensdag

Vertelbijbel van Bob Hartman

2011-06-09T10:54:00.000-07:00

Ik heb weer een leuke kinderbijbel ontdekt! De verhalen beslaan twee A-4tjes, zijn vlot geschreven, en laten zich makkelijk voorlezen.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik zo enthousiast was over een kinderbijbel. Ik hoefde geen enkele keer tijdens het lezen woorden te simpliceren, of het Godsbeeld vriendelijker te maken.

70 bijbelverhalen

In totaal bestaat de Vertelbijbel van Bob Hartman uit 70 vertellingen, waarbij ook de wat minder bekende verhalen aan bod komen zoals 'De zoekgeraakte munt' en 'De man die terugkwam'. Daarnaast passeremn natuurlijk de klassiekers de revue, zoals de verloren zoon, en de koopman die zakken met talenten uitdeelt.

De verhalen zijn hier en daar zelfs humoristisch, wat ze extra geschikt maakt voor moderne kinderen, die verwend zijn met allerhande media. Hieronder zie je het verhaal van de toren van Jericho.

De lengte van de verhalen paste precies in de aandachtsspanne van mijn kinderen, die in leeftijd variëren van 7 tot 15. Mijn oudste dochter klaagt wel eens dat ze de verhalen 'al zo vaak' heeft gehoord, maar luisterde bij deze vertellingen ondanks zichzelf geïnteresseerd mee.

Kortom: ik vind deze bijbel een echte aanrader. Sterker nog, als iemand mij nu zou vragen welke bijbel het beste is, dan zou ik de Vertelbijbel van Bob Hartman vol overtuiging adviseren.

Praktische informatie

Omdat deze bijbel zich moeilijk laat overtreffen lezen we nu Verhalen: wijze sprookjes & fabels, van Happinez. Vandaag lazen we een verhaal van Toon Tellegen over een nijlpaard en een sprinkhaan die van lichaam ruilden. Binnenkort meer hierover.

Wat is jouw lievelingsbijbel?

Afgelopen zaterdag zou de wereld toch vergaan?

2011-05-24T23:15:00.000-07:00

Woordeloze Woensdag

Bidden voor het eindexamen

2011-05-23T02:35:00.000-07:00

Tijdens het NOS journaal van acht uur trof mij een item over het eindexamen.

Het journaal had een sfeerreportage gemaakt van eindexamenkandidaten, en de gymzaal waarin de examens werden afgenomen. De betreffende school was het Christelijk college Groevebeek in Ermelo. Wat me trof was het feit dat er gebeden werd voor het eindexamen begon, en dit is het gebed:

'Het is een spannend moment, want na al die jaren komt het er nu op aan. En we bidden u om rust, om wijsheid en om vertrouwen.'

En ik moet zeggen dat ik dit een prachtig gebed vond! Bovendien vond ik het mooi als moment van bezinning en bewustwording, als moment om even stil te staan. Ik kan me best voorstellen dat je er als eindexamenkandidaat rustiger van wordt.

Zelf bezocht ik een protestants-christelijke school, maar bij ons werd er niet gebeden voor het eindexamen.

Feitelijk hoeft het niet eens een gebed te zijn, maar een moment van bezinning zou waardevol zijn op alle scholen.

Wat vind jij van bidden voor het eindexamen?

Er is een roos ontloken in onze barre tuingrond

2011-05-17T23:06:00.001-07:00

Woordeloze Woensdag

Kerkdienst prins William en Kate Middleton

2011-04-29T04:09:00.000-07:00

In deze tijd waarin de ene gadget de andere opvolgt, kerken leeglopen, en politici twitteren, deed de huwelijkscerominie van prins William en Kate Middelton in Westminister Abbey, bijna middeleeuws aan.

De taal is abstract en plechtstatig, de liederen dateren uit rond 1600, en de kleding van de aartsbisschop werd ook eeuwen geleden ontworpen. Alleen het publiek en de bruid verraden enigszins dat het 2011 is. Speurend keek ik naar het publiek, of die niet stiekem hun mening over Kate's trouwjurk zaten te twitteren.

En toen moest ik denken aan Klaas Hendriksens boek 'Geloven in een God die niet bestaat' waarin hij schrijft dat de kerk als instituut compleet uit de tijd is. Ter illustratie:

'Stel je voor, je weet an niets en je vraagt: 'Is hier ook een wc?' En je krijgt als antwoord: 'Ja, naast de consistoriekamer, ziet u daar de kerkrentmeester die bij het liturisch centrum staat te praten met de tertius van het breed moderamen van de classis?' Dan heb je toch al lang in je broek geplast?'

En terwijl ik ondanks mezelf, enigszins ontroerd naar de plechtigheid keek, vroeg ik me af waarom we anno 2011 teruggrijpen naar zulke oude rituelen en draaiboeken. Is dat omdat we nog geen goed alternatief hebben gevonden? Of omdat het universele waarheden zijn?

Wat heeft deze kerkdienst te maken met de tijd waarin wij leven, anno 2011?

Na het zingen de kerk uit

2011-04-27T01:41:00.000-07:00

Deze kregen mijn jongste dochter en ik, toen we tweede Paasdag de kerk verlieten!

Woordeloze Woensdag

Goede Vrijdag

2011-04-23T04:35:00.000-07:00

Toen ik even niet oplette is Goede Vrijdag gekomen en gegaan. Nu is het zaterdag en bekruipt mij het gevoel van een gemiste kans.

In plaats van even te staan bij de betekenis van Goede Vrijdag, is de dag verdwenen in een wirwar van allerhande klusjes, en boodschappen doen. En het hielp ook niet dat mijn oudste dochter gewoon school had!

Ik troost mezelf met het feit dat ik de kinderen deze week in ieder geval nog het laatste avondmaal heb voorgelezen, evenals Petrus' verraad, en de kraaiende haan. Maar voor volgend jaar neem ik me voor, beter stil te staan bij Goede Vrijdag. Zodat het echt een goede vrijdag wordt.

En wijs geworden, neem ik me hierbij plechtig voor Tweede Paasdag naar de kerk te gaan. In een naburig dorp is er dan een jongerendienst om 10 uur, met een heus koor.

Leven met het kerkelijk jaar biedt structuur, en een verdieping van het leven, die ik anders makkelijk verlies in de waan van de dag.

Soms moet je bewust de stilte en de rust opzoeken.

De verborgen les in het verhaal van de 5 dwaze, en 5 wijze meisjes

2011-04-11T05:47:00.000-07:00

Op mijn nachtkastje ligt Echkart Tolle's boek De kracht van het Nu, en elke avond voor het slapen gaan lees ik enkele passages.

Niet teveel, want het is pittige stof, en ik wil niks missen! Na het lezen ga ik liggen, en hoop dat gedurende de nacht het gelezene deel wordt van mijn psyche.

Leef in het nu

Eckhart Tolle's boodschap is dat je moet leven in het nu, en tot mijn verrassing staat de bijbel volgens hem vol met dezelfde boodschap! Zo is volgens Eckhart Tolle het verhaal van de vijf dwaze, en de vijf wijze meisjes, een verwijzing naar het belang van het leven in het nu! Wie had dat gedacht?! Ik dacht dat het gewoon over vijf dwaze, en vijf wijze meisjes ging!

De verborgen les

Eckhart Tolle legt het als volgt uit:

De vijf dwaze (onbewuste) meisjes, hebben niet genoeg olie (bewustzijn) om hun lampen brandend te houden (in het nu te blijven) en missen zo de bruidegom (het Nu), en lopen zo het huwelijksfeest (verlichting) mis.

De wijze vrouwen daarentegen hebben wel voldoende olie = bewustzijn.

Ik vind het een prachtige uitleg van dit verhaal!

Het verhaal van de vijf dwaze en de vijf wijze meisjes

Matteüs 25:1-13

1 Dan zal het met het koninkrijk van de hemel zijn als met tien meisjes die hun olielampen hadden gepakt en eropuit trokken, de bruidegom tegemoet. 2 Vijf van hen waren dwaas, de andere vijf waren wijs. 3 De dwaze meisjes hadden wel hun lampen gepakt, maar geen extra olie. 4 De wijze meisjes hadden behalve hun lampen ook olie in kruiken bij zich. 5 Omdat de bruidegom op zich liet wachten, werden ze allemaal slaperig en dommelden ze in. 6 Midden in de nacht klonk er luid geroep: “Daar is de bruidegom! Kom, ga hem tegemoet.” 7 Dat wekte de meisjes en ze brachten hun olielampen in orde. 8 De dwaze meisjes zeiden tegen de wijze: “Geef ons wat van jullie olie, want onze lampen gaan al uit.” 9 De wijze meisjes antwoordden: “Nee, straks is er nog te weinig voor ons en jullie samen. Zoek liever een verkoper en koop zelf olie.” 10 Terwijl zij op olie uit waren, arriveerde de bruidegom, en zij die klaarstonden gingen met hem naar binnen voor het bruiloftsfeest, waarna de deur gesloten werd. 11 Enige tijd later kwamen ook de andere meisjes. Ze riepen: “Heer, heer, laat ons binnen!” 12 Maar hij antwoordde: “Ik ken jullie werkelijk niet.” 13 Wees dus waakzaam, want jullie weten niet op welke dag en op welk tijdstip hij komt.

Uit: De Nieuwe Bijbelvertaling

Random Acts of Kindness

2011-04-03T03:10:00.000-07:00

'Streef er naar elke dag minstens één goede daad te doen,' dat is een boodschap die ik mijn kinderen graag meegeef.

Het hoeft niet groots te zijn: iemand helpen met een som, een tas helpen dragen, een deur voor iemand open houden. Het zijn kleine gebaren, maar ze maken de wereld een stukje mooier. Daarvan ben ik overtuigd.

Random Acts of Kindness

In Amerika is er zelfs een heuse website voor zogenaamde Random Acts of Kindness. Op de site kun je verhalen lezen van vriendelijke gebaren, en is er een 'Kindness Idea of the Day'.

Ik ontving een Random Act of Kindness!

Gisteren ontving ik zelf een 'random act of kindness' van een collega-blogger: Johanna! Ze had op mijn blog gelezen dat mijn man het betreurde dat zijn voorraad, door zijn oma gebreide, sokken op was.

Zijn oma leeft niet meer, en de voorraad wordt dus niet meer aangevuld. Toen kreeg ik een mailtje van Johanna, waarin ze vroeg naar de maat van mijn man, en gisteren arriveerde per post een pakketje met daarin een paar zelfgebreide sokken! Mijn man is er helemaal blij mee, want ze zijn precies zoals zijn oma ze maakte.

Johanna's gebaar geeft mij een warm gevoel, en deed mij denken aan een bijbelverhaal dat als kind veel indruk op mij maakte!

Mattheüs: 25: 35-40

'Want ik had honger en u gaf mij te eten, ik had dorst en u gaf mij te drinken, ik was een vreemdeling en u verleende mij onderdak, ik ging schamel gekleed en u gaf mij kleren, ik was ziek en u verzorgde mij, ik zat gevangen en u kwam mij bezoeken.'

En de rechtvaardigen zullen hem vragen: Heer, wij hebben u nooit hongerig of dorstig gezien; hoe hebben we u dan te eten of te drinken kunnen geven? We hebben nooit gezien dat u vreemdeling was of schamel gekleed ging; hoe hebben we u dan onderdak kunnen verlenen en kleren kunnen geven? We hebben nooit gezien dat u ziek was of in de gevangenis; hoe hebben we u dan kunnen bezoeken?

Dan zal de Koning antwoorden: Luister goed naar wat ik u zeg: al wat u gedaan hebt voor één van mijn broeders hier, al was het de onbelanrijkste, hebt u voor mij gedaan!'

Dan betreurde ik altijd het gebrek aan zwervers bij ons in het buitengebied, want als kind wilde ik niets liever dan zo'n zwerver helpen, en indirect Jezus!

Omzien naar elkaar

Als volwassene bekoort mij vooral de boodschap, een helpende hand uit te steken naar je medemens.

En als ik om mij heen kijk, dan zie ik heel veel mensen die omzien naar anderen!

Ontmoetingen met God

2011-03-24T08:46:00.000-07:00

Ik rende over een zandpad toen een auto mij luid toeterend passeerde. Verstoord keek ik op, en zag een mij onbekende malloot woest wuiven.
'Stomme mannen altijd,' mopperde ik binnensmonds.
Maar toen viel mij plotseling in: 'God is zeker in een lollige bui vandaag!' En ineens was ik niet meer geïrriteerd, maar glimlachte.

Want ik geloof graag dat iedereen een stukje 'God' in zich draagt, en is het niet prachtig hoe je God dan overal kunt tegenkomen? Het doet me denken aan het lied 'What if God was one of us?'.
Soms kom je hem tegen in de vorm van een lollige bestuurder van een auto, soms in een vriendelijke kassière, soms in de vorm van twee vogeltjes die blijmoedig om elkaar heen dansen.

En toen er een auto naast mij stopte, en een man naar buiten leunde met de woorden: 'Kunt u mij zeggen hoe ik bij de Stadsheidelaan moet komen,' trok ik mijn oordopjes uit mijn oren, en deed uitvoerig verslag.

En toen ik weer verder rende dacht ik bij mezelf: 'Ik hoop dat die meneer denkt: 'Wat was God vriendelijk vandaag.'

Bij jezelf blijven versus sociaal zijn

2011-03-19T10:31:00.000-07:00

Op één van de kinderfeestjes van mijn dochters is het elk jaar dezelfde gast die veel dingen 'niet leuk' vindt, en zich onttrekt aan de feestelijkheden.

Dat meisje roept dan ook wel wat irritatie op onder de andere feestgangers. In eerste instantie verdedigde ik haar, maar eerlijk gezegd werd ik na een tijdje ook wrevelig.

Dat zette me aan het denken: Hier is nou eens een meisje dat 'bij zichzelf' blijft, en authentiek is. Als ze iets niet leuk vindt dan zegt ze dat gewoon, en doet ze niet mee. En is dat niet iets waar menigeen naar streeft? Maar toch is het op zo'n kinderfeestje heel irritant!

Hoe vind je een goed evenwicht tussen 'bij jezelf' blijven, en niet 'irritant' of zelfs 'asociaal' zijn? Wanneer moet je je gevoelens even opzij zetten ten behoeve van het groepsproces, en wanneer moet je jezelf trouw blijven?

Als iemand die altijd aardig gevonden wil worden, neig ik naar aanpassen. Je zult mij echt niet horen zeggen: 'Daar heb ik geen zin in!' of 'Dat vind ik niet leuk!' Dat vind ik sneu voor de gastvrouw, en ik vind het mijn taak als gast om mij zo goed mogelijk te vermaken.

Ik voel me eerlijk gezegd nog helemaal kriebelig over die lastige gast! Maar kunnen niet juist de buitenstaanders, en mensen die anders zijn dan anders, altijd op Jezus' aandacht rekenen in de bijbel? Zoals Zacheüs de tollenaar?

Waar ligt voor jou het evenwicht tussen 'bij jezelf blijven' en 'sociaal zijn'?

Bidden voor en na het eten

2011-03-11T01:39:00.000-08:00

Ik ben opgegroeid met bidden voor en na het eten. En nu, beginnen we elke maaltijd met de woorden: 'Lieve Heer, dankuwel voor dit lekkere eten,' waarbij ik afhankelijk van de maaltijd graag de nadruk op 'lekkere' leg, als stille hint aan de kinderen.

En de maaltijd is pas echt afgelopen na een dankgebed: 'Lieve Heer, dankuwel voor het lekkere eten.'

Maar gisteren kondigde mijn vijftienjarige dochter plotseling aan: 'Ik geloof niet in God, dus ik wil niet meer bidden!' Echt onverwachts kwam haar verklaring niet, want sinds ik haar twee jaar lang verplicht naar Categesatie heb gestuurd, is ze zowel anti-kerk als anti-God. Ik huiver nog dagelijks over dit boemerangeffect: je denkt als moeder je kind een grondige basis voor het geloof bij te brengen, en in plaats daarvan verwerpt ze het volledig.

Nadat ik er een nachtje over geslapen had concludeerde ik dat, gebaseerd op het boemerang effect van de categesatie, ik haar tegemoet zou komen.
Ik haalde diep adem en verklaarde: 'Maartje, als je niet in God gelooft snap ik dat je niet wilt bidden, maar ik vind het wel belangrijk om er even bij stil te staan dat we eten hébben. Dus ik stel voor dat je voortaan wel je handen vouwt en je ogen dicht doet, en zegt: 'Dank voor dit lekkere eten. Maar dan hoef je God niet meer te noemen.'

Daar kon Maartje helemaal mee instemmen, en ik heb het gevoel dat ik het goed heb opgelost. Door te voorkomen dat ze nog meer tegen het geloof gaat aanschoppen, geef ik haar de ruimte het nog een kans te geven.

En het 'lekkere' heb ik er lekker in gehouden!

Kinderbijbels, waaruit wij lezen

2011-03-09T04:33:00.000-08:00

Woordeloze Woensdag

Oneerlijke wedstrijd

2011-03-01T04:28:00.000-08:00

Ik las de kinderen het verhaal van de 'Genezing van de verlamde man' uit Hans Stolps boek Jezus de meester voor.

In het badhuis bij de Schaapspoort, vlakbij een van de poorten van Jeruzalem, was een badhuis waar zieken jarenlang lagen te wachten op een wonder. Als het water van het badhuis in beweging kwam, was het zaak er als eerste in te springen, want degene die er het eerst inlag werd beter!

Dit veroorzaakte enige opwinding onder de oudste kinderen, want het leek ze een duidelijke zaak, dat de doven dan altijd in het voordeel waren. De blinden zouden het water immers zo snel niet kunnen vinden, en de verlamde mensen moesten waarschijnlijk kruipen.

Maar toen klonk Piets kinderstemmetje triomfantelijk: 'Maar blinde mensen hebben speciale honden die de telefoon kunnen opnemen!'

Bijbel en tarot

2011-02-26T01:23:00.000-08:00

Een paar jaar geleden zag ik in zo'n Voordeel Boekenwinkel het boek 'Tarot, een open boek' liggen, en omdat het toch bijna niets kostte nam ik het mee. Het leek me wel interessant. En dat was het ook!

Toch vond ik het, toen ik het kocht, een nogal 'gewaagd' boek: want worden tarotkaarten niet gebruikt door schimmige
waarzeggers? Maar tot mijn verrassing blijkt er veel meer achter tarotkaarten te schuilen dan hun image doet vermoeden.

Ze zijn al eeuwenoud, en worden zelfs regelmatig in verband gebracht met de bijbel. De letters 'Tarot' worden bijvoorbeeld heel makkelijk omgevormd tot 'Torah'. En toen ik stuitte op Berthe van Soest, een theologe, die dagelijks met de Tarotkaarten werkt was ik gefascineerd! Hoe combineert zij de 'heidense' tarotkaarten met het Christendom?

Berthe was zo vriendelijk mijn vragen te beantwoorden, en hieronder kun je het interview lezen!

Wat is het verband tussen tarotkaarten, de bijbel en het Christendom?

De eerste tarotkaarten zijn gemaakt in de 15e eeuw in Italië. Ze komen uit een christelijke cultuur. Dat zie je aan de kaarten: er zit veel christelijke symboliek in. Je vindt in de kaarten bijvoorbeeld de Duivel, Engelen, Maria, en de Gehangene representeert Jezus aan het kruis.

In Leviticus 19:31 staat: 'Je mag je heil niet zoeken bij mensen die de geesten van doden kunnen raadplegen.' Ik heb begrepen dat dit wel eens als argument wordt gebruikt dat de bijbel tarotkaarten afkeurt. Wat vind jij daarvan?

Wanneer je werkt met tarot ga je niet te rade bij geesten van doden. Wanneer je een tarotkaart leest, interpreteer je het plaatje op de kaart.

Dat doe je zelf, met je verstand en je hart. En als je vindt dat de kaart je iets aanraadt, wat je niet wilt, dan doe je dat niet. Je blijft en bent zelf verantwoordelijk voor je leven. De tarot heeft niks met geesten van doden te maken.

In een interview in Schepper&Co. (zie filmpje onderaan) vertel je dat bijvoorbeeld de Gehange een beeld van Christus is. Heb je misschien nog meer voorbeelden van kaarten die een bijbelse figuur
representeren, of misschien zelfs een heel bijbelverhaal?

De Duivel

De Duivel staat op een tarotkaart. In de Rider-Waite Tarot is het een hele grote, harige duivel met vleermuisvleugels. Grotesk, bijna grappig. De mensen op die kaart zitten aan de duivel vast met kettingen om hun hals. De kaart van de Duivel laat zien dat je ergens aan vast zit, aan iets wat je eigenlijk niet wilt, of wat niet goed voor je is.

Op iedere tarotkaart staat iets dat hoop geeft en bemoedigt. Bij de Duivel zijn dat de kettingen. Die kunnen de mensen gemakkelijk afdoen. 'Kijk waar je aan vast zit. Maak je los!' zegt de kaart van de Duivel.

Het Oordeel

Op de kaart van het Oordeel staat een heel bijbelverhaal: Het laatste oordeel. Op die kaart blaast een engel op een trompet, en er staan mensen op uit doodskisten.

De kaart van het Oordeel gaat over situaties waarin je het gevoel hebt niet meer echt te leven. Alles is routine, alles is doodgelopen, of er zijn heel veel problemen. Het is alsof er niks meer aan te doen valt. Diep van binnen weet je wel welke stap je moet zetten, wat goed is om te doen in jouw situatie, voor jezelf of voor je kinderen.

De engel op de kaart roept je op om die stap te zetten, zelfs al adviseren alle mensen om je heen dat niet te doen. Het is een Paaskaart, een kaart van opstanding uit de dood.

In hetzelfde interview zeg je dat er veel vrouwelijke beelden zijn in de tarot. Zijn er in
de tarot meer vrouwelijke beelden dan in de bijbel? Zo ja, hoe zou dat komen?

In de ‘Grote Arcana’, een onderdeel van de tarot van 22 kaarten, zijn vrouwen goed vertegenwoordigd. Hoe dat komt weet ik niet. In ieder geval werden de ‘Kardinale deugden’ in de tijd dat de tarot ontstond, ook al door vrouwen uitgebeeld.

Is Maria terug te vinden in de tarot?

De Hogepriesteres in de tarot lijkt op Maria. Ze heeft een blauwe mantel aan en de maan onder haar voeten, net als op veel afbeeldingen van Maria.

Hoe kun je de tarot gebruiken in combinatie met de bijbel?

Je kunt de tarot gebruiken om de bijbelverhalen tot leven te brengen, en hun wijsheid en kracht toepassen op jouw situatie.

Wanneer je de bijbel leest met tarot, stel je een vraag aan de hand van een stukje uit de bijbel. Bij psalm 23, De Heer is mijn herder, vraag je bijvoorbeeld: 'Wat is het donkere dal waardoor ik loop?'

En dan trek je een kaart. Daarna trek je een tweede kaart bij de vraag: 'Wat zijn de stok en de staf van God die mij moed geven?' Hierdoor ervaar je steun, en de kaarten die je trekt zijn als een gebed.

Representeert de tarot een nieuwe manier van kijken naar de bijbel?

Nee hoor. De tarot is iets heel anders dan de bijbel. De tarot is een psychologisch instrument, en de bijbel is een geloofsboek. Wel is bijbellezen, in combinatie met tarotkaarten, iets nieuws.

Er komen wel figuren en scènes uit de bijbel voor op de kaarten. Zo’n kaart geeft dan een bepaalde interpretatie van een figuur of een bijbelverhaal, net als een preek of artikel over een bijbeltekst.

Zegt de bijbel iets over kaarten? En het Thomas Evangelie, het Evangelie van Maria
Magdalena of het Judas Evangelie?

Nee, tarotkaarten bestonden toen nog niet.

Wat betekenen tarotkaarten voor jou?

Ze geven me inzicht in mijzelf, in mijn doen en laten. Ik moet vaak lachen om mijzelf als ik mij herken in een kaart. Dat geeft mij ruimte om het ook eens anders aan te pakken.

Meer weten?

Bezoek dan Berthe's website.
Ook Berthe's blog is een bezoekje waard.

Of bekijk de flash versie.

Kerkbezoek

2011-02-23T00:28:00.000-08:00

Vrouwen die regelmatig de kerk bezoeken voelen zich gelukkiger dan vrouwen die dit niet doen. Kerkbezoek lijkt een beschermende werking te hebben, en maakt het makkelijker om om te gaan met de ups en downs van het leven. Dit concludeert Alexander Ross, nadat hij de gegevens bestudeerde van de General Social Survey voor de jaren 1972-2008.

Ik kan me er wel wat bij voorstellen: kerkbezoek haalt je even uit je dagelijkse beslommeringen, en geeft een gevoel van rust en saamhorigheid met de mensen om je heen. Je zit daar met z'n allen op zo'n zondagochtend, en zingt en luistert samen.

Toch bezoek ik al enkele jaren nauwelijks de kerk. Ik denk gemiddeld zo'n twee à drie keer per jaar. Dat komt vooral omdat ik op zondagochtend wil hardlopen: in de vrije natuur, helemaal in mijn eentje op mijn loopschoenen, vind ik evengoed een stukje God als in de kerk.

MDat mijn kerkbezoek miniem is, wil dus niet zeggen dat religie en spiritualiteit mij niet bezig houden! Ik lees veel boeken op dit gebied, en heb het idee dat dit hetzelfde effect heeft als kerkbezoek. Zonder die boeken zou ik de ups en downs van het leven veel lastiger vinden om te hanteren!

Regelmatig lees ik dat de kerken in Nederland leeglopen, en dat sommige kerken zelfs een andere functie krijgen. Dan denk ik toch bij mezelf: 'Kerken doen iets verkeerd!' Want de vraag naar spiritualiteit en zingeving groeit alleen maar. Hoe komt het dat mensen die in de kerk niet vinden?

Ga jij vaak naar de kerk?
Wat betekent kerkbezoek voor jou?

Een jaar leven volgens de Bijbel

2011-02-21T00:32:00.000-08:00

Het is 'hot' om iets 365 dagen te doen. Kijk maar:

Colin Beavan oftewel No Impact Man: leefde 365 dagen op zo kleine mogelijke ecologische voet.
Robyn Okrant leefde 365 naar de adviezen van Oprah Winfrey, en blogde daarover op Living Oprah
Sheena Matheiken droeg hetzelfde zwarte jurkje gedurende 365 dagen The Uniform Project
Julie Powell volgde 365 dagen de recepten van Julia Child. Julie and Julia
Charla Muller schreef het boek 365 nachten, over haar cadeau aan haar man: 365 dagen achter elkaar sex.
In Groen, groener, groenst vertelt Canadase journaliste Vanessa Farquharson, hoe ze 365 dagen lang elke dag iets doet om haar ecologische voetafdruk te verkleinen

365 dagen leven volgens de Bijbel

Maar wat te denken van een 'Een jaar leven volgens de bijbel'?! Dat is de titel van Arnold Jacobs boek. Ik was erg enthousiast toen ik het in de bibliotheek zag staan, en ik nam het blij mee naar huis.

Arnold Jacobs neemt bijbel letterlijk

Helaas viel het boek behoorlijk tegen. Arnold Jacobs benadert zijn project technisch, wat zich vertaalt in zeer strakke regels. Toegegeven, dat is ook zijn insteek: de bijbel letterlijk nemen. 'Ik zou precies doen wat de Bijbel zei, en tijdens dat proces zou ik ontdekken wat er geweldig en tijdloos is in de bijbel, en wat er verouderd is.'

Technische aanpak gaat ten koste van de inhoud

Maar deze technische aanpak, maakt zijn project soms wat absurd. Zo vertelt hij uitgebreid over zijn zoektocht naar de juiste stof voor zijn kleding, omdat ergens in de bijbel staat dat je geen 'gemengde garens' mag dragen. Als lezer vroeg ik me af waarom hij juist die regel er uit pikte, en waarom ik dit in vredesnaam zat te lezen.

Onreine vrouwen

Ronduit irritant vond ik hem over de regel uit Leviticus 15:20: 'Alles waarop ze tijdens haar menstruatie ligt of zit, wordt onrein.' Hetgeen hij als volgt vertaalt: 'Je moet niet op een bed gaan liggen waarop een menstruerende vrouw heeft gelegen en je mag niet op een stoel gaan zitten waarop zij gezeten heeft.'

Toen hij op een dag thuis kwam, en zijn vrouw expres op alle stoelen was gaan zitten terwijl ze menstrueerde, zodat hij nergens kon zitten, kon ik dat helemaal van haar begrijpen.

Conclusie

Het concept van een jaar lang leven volgens de bijbel boeit mij nog steeds, maar Arnold Jacobs' technische invulling vind ik een gemiste kans. Het is volstrekt onduidelijk hoe hij kiest wat hij in praktijk brengt. Het hele boek riep bij mij maar één vraag op: 'Waarom?'

De waarde van dit boek ligt wellicht in de informatie over de bijbel. Maar wie op zoek is naar een meer inhoudelijke benadering, zal dit boek teleurstellend vinden.

Praktische Informatie

Het boek kost 24,95 bij Bol.com, maar is daar tweedehands voor 17,50 te krijgen.

Microniveau en macroniveau

2011-02-18T01:32:00.000-08:00

Als Thuisblijfmoeder raakt de voortdurende boodschap dat ik 'niet werk' en geen bijdrage lever aan de maatschappij mij diep. Ben ik egoïstisch dat ik zelf mijn kinderen wens op te voeden?

Toen moest ik denken aan kloosterlingen, en dan vooral kloosterlingen van zogenaamde 'contemplatieve' ordes. Hun bestaan bestaat uit gebed, studie en stilte. Hoe verhouden zij zich tot de maatschappij?

Microniveau beïnvloedt het macroniveau

Mieke Pot, bracht twaalf jaar door in een kluizenaarsklooster en schrijft in haar boek 'Naar het hart van mijn ziel' het volgende:

'We baden in de liturgie veel voor de wereld. Ik had sterk het gevoel dat ik daar voor het collectieve geheel zat. Ik wist dat mijn eigen, innerlijke strijd om altijd weer te kiezen voor de focus en het transpersoonlijke een belangrijke impact had op macroniveau. Nog altijd ben ik ervan overtuigd dat mijn ultieme keuze een gevolg heeft voor het collectieve geheel. Daar lag en ligt precies ook mijn verantwoordelijkheid.

Ik zat in die zin dus niet voor mezelf in het kluizenaarsklooster. Alhoewel de keuze voor dat leven natuurlijk allereerst uit jezelf moet komen en voor jezelf moet zijn. Maar als het goed is, is het nooit alleen maar voor jezelf.'

Als Thuisblijfmoeder werk je op microniveau

Feitelijk werk je als Thuisblijfmoeder ook op microniveau, en draag je op die manier bij aan het macroniveau. Het doet me denken aan Ghandi's beroemde uitspraak: 'Verbeter de wereld, begin bij jezelf.'

Door op microniveau bij te dragen aan het welzijn van mijn kinderen en partner, draag ik als Thuisblijfmoeder bij aan het welzijn op macroniveau, het welzijn van de maatschappij.

Review: kinderbijbel 'Bijbelverhalen voor jou'

2011-02-14T03:53:00.000-08:00

Enthousiast begon ik te lezen in de nieuwe kinderbijbel die ik uit de bibliotheek had gehaald: Bijbelverhalen voor jou, van Francine Rivers. Het boek is aantrekkelijk vormgegeven, met mooi gekleurde tekeningen.

Positieve elementen van dit boek

Waar veel kinderbijbels vrij lange verhalen bieden, beslaan ze in dit boek gemiddeld zo'n zes bladzijden. De aandachtsspanne van mijn kinderen past er precies in!

Ook erg leuk vond ik, dat er na elk verhaal een pagina is gereserveerd met achtergrondinformatie, en vragen die je je kind kunt stellen. Verder staan in deze kinderbijbel ook de wat onbekendere verhalen, over minder bekende personen. Dat maakt de verhalen fris en nieuw.

Wraakzuchtige God

Maar toch, is mijn enthousiasme tijdens het lezen gaandeweg wat bekoeld, want de God die in deze bijbel wordt geschetst is geen lieverdje. En als ik de kinderen vraag: 'Waar ging het gisteren over,' dan roepen ze standaard: 'God was wraakzuchtig.'

Hoewel de bijbel uitermate kindvriendelijk is vormgegeven, is het Godsbeeld vrij wraakzuchtig.

Conclusie

Ondanks het enigszins negatieve Godsbeeld vind ik deze bijbel toch de moeite waard. Vooral vanwege de 'vergeten' bijbelverhalen. Ik lees de kinderen nu al zo'n tien jaar na het eten uit een kinderbijbel voor, en ze kunnen de verhalen zo langzamerhand wel dromen. Maar deze bijbel biedt echt nieuwe, oude, verhalen.

Praktische informatie

Deze kinderbijbel is o.a. te koop bij Bol.com voor 21,95. Helaas nog niet tweedehands.

De zonzijde van moeilijke situaties

2011-02-01T22:57:00.000-08:00

Woordeloze Woensdag

Job

2011-01-29T02:54:00.000-08:00

Een goede vriend van mijn man werd achtereenvolgens ontslagen, van diefstal beticht door zijn voormalige baas, zijn vrouw kreeg een hersentumor, en ze konden hun huis niet aan de straatstenen kwijt, waardoor hun toekomstplannen voor een Bed and Breakfast in Noord-Holland in het water vielen. Het híéld maar niet op!

Hij lijkt Job wel

Onverbiddelijk drong de vergelijking met Job zich aan mij op. Job, die in de bijbel tegenslag na tegenslag te verwerken krijgt, nadat God een soort van weddenschap met de duivel is aangegaan. De inzet is Jobs trouw aan God: blijft hij in God geloven als zijn leven een aaneenschakeling van ellende wordt?

Deze week las ik dit verhaal aan de kinderen voor, die diep verontwaardigd waren over God, die de duivel toestemming gaf Job zo door de mangel te halen. 'Ik denk dat we het verhaal niet goed begrijpen,' vertelde ik hen, en daarvan ben ik overtuigd!

De heer heeft gegeven, de heer heeft genomen

Ook staat in dit bijbelboek het bittere: 'De heer heeft gegeven, de heer heeft genomen.' Toen de oudste dochter van mijn zwager op negenjarige leeftijd overleed aan leukemie, kreeg op precies dezelfde dag mijn zus een zoontje. Mijn schoonmoeder zei toen: 'De heer heeft gegeven, de heer heeft genomen,' maar daar geloof ik niks van!

Wat ís de boodschap van het verhaal van Job?

Maar wat de verborgen boodschap van Job nou eigenlijk is, daar ben ik nog niet uit. Of zou het zijn wat de geplaagde vriend van Floris zei: 'Je krijg kracht naar kruis,' en 'Je krijgt nooit meer dan je kunt dragen, en blijkbaar kan ik veel dragen.'

Naar aanleiding van de post van gisteren

2011-01-25T22:53:00.000-08:00

- Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen! -

Woordeloze Woensdag

Balk in mijn oog

2011-01-25T02:41:00.000-08:00

'Ik heb voor Marieke een opzetje gemaakt voor haar praktijk, maar ze reageert zo langzaam op dingen die ik mail,' klaagde ik tegen mijn jongste zus.
Het was even stil, toen zei mijn jongste zus op ferme toon: 'Jij reageert zelf ook heel traag op mailtjes.'

Verbouwereerd liet ik dit nieuws tot mij doordringen, en moest plotseling denken aan het bijbelverhaal over de balk en de splinter in Mattheüs 7.

'Waarom kijkt u naar de splinter in het oog van een ander, en merkt u de balk niet op in uw eigen oog? Hoe durft u tegen hem te zeggen: 'Laat mij die splinter eens uit uw oog halen, terwijl u zelf een balk in uw oog hebt. Huichelaar die u bent! Verwijder eerst die balk uit uw eigen oog, dan ziet u pas scherp genoeg om die spliner uit het oog van de ander te halen.'

Nederig dankte ik mijn zusje voor haar feedback, en wreef in mijn ogen, waar ik een grote balk wist.

Barmhartige Samaritanen op de weg

2011-01-21T01:59:00.000-08:00

Ik wandelde met Ot en Piet naar school, toen ik plotsklaps een keiharde klap hoorde, gevolgd door een wilde kreet.
Verwilderd keek ik om me heen, en zag toen dat een moeder van school was aangereden. Ze lag op straat, en haar dochtertje stortte zich op haar en jammerde: 'Mama!!!'

De schrik van haar dochtertje trof mij nog het meest. De automobiliste die het ongeluk veroorzaakte sprong al excuserend uit haar auto, en kreeg er flink van langs van de gevallen moeder. Ik haalde opgelucht adem: ze was in ieder geval niet heel erg gewond, ook al lag ze nog steeds op straat.

Al snel was er een verkeersopstopping, en sprongen allerhande voorbijgangers van hun fiets om te helpen. Iemand belde een ambulance, een andere moeder telefoneerde de echtgenoot van de aangereden vrouw, en nog weer een andere moeder nam haar kinderen mee naar school. En uit één van de huizen kwam iemand met een fleece deken die ze zorgzaam over de vrouw neerlegde.

Mijn rol bestond er uit de fiets met daarop kinderen van een vriendin van de gevallen vrouw vast te houden, zodat zij haar handen vrij had om zich om haar te bekommeren.

En terwijl ik alles zo aanzag, dacht ik dat het zo slecht nog niet is in onze wereld. Iedereen is bereid tot helpen, en schiet ook echt te hulp!

We hebben in Nederland nog veel Barmhartige Samaritanen, en zo lang we die hebben, zijn er niet zoveel beren op de weg.

Jezus gaat met zijn tijd mee.

2011-01-18T23:37:00.000-08:00

Woordeloze Woensdag

Boekbespreking: De spirituele Jezus

2011-01-15T10:03:00.000-08:00

In Gerjo van der Horsts boek, 'De Spirituele Jezus', leren we Jezus kennen als méns. Maar wel een heel bijzonder mens. Als een mens die geïnspireerd werd door Gods geest, 'de Christuskracht'.

Het is bijzonder om de verhalen die ik als kind zo vaak gehoord heb, vanuit een meer ménselijk perspectief te lezen. De wijn op de bruiloft, het verraad van Judas, het verhaal van Martha en Maria en nog veel meer.

De stijl van het boek is hier en daar wat kinderlijk, en ik heb zelfs overwogen het voor te lezen aan de kinderen, maar dat bleek toch te hoog gegrepen. Maar het boek leest dus makkelijk weg, en is toegankelijk geschreven.

Ik vond het echt de moeite waard om te lezen, want het biedt een nieuw en breder perspectief op het Nieuwe Testament.

De belangrijkste boodschap van de Jezus in dit boek is dat het Koninkrijk van God dichterbij is dan we denken: het zit namelijk in onszelf!

Praktische informatie

Het boek is o.a. te koop bij Bol.com voor 19,90, en is uitgegeven voor Uitgeverij Gopher.

Bezoek ook Gerjo's website!

De spirituele Jezus
Horst, G. van der

Zussen

2011-01-12T05:11:00.000-08:00

Mijn middelste zus arriveerde op een zondag, keurig op tijd voor het middageten, bij mijn ouders. Ze trof daar een heerlijke, zelfgemaakte stamppot-witte-kool-met-spekjes, aan. Met veel liefde bereidt door mijn moeder, en op speciaal verzoek van mijn jongste zusje gemaakt.

Omdat mijn jongste zus wilde uitslapen kwam ze pas later, maar na telefonisch contact vond ze het prima als er alvast gegeten werd. Zolang er maar wat voor haar over bleef.

Mijn moeder schepte mijn middelste zus een portie stamppot op, en voegde daarbij 6 spekjes. Op het bord van mijn jongste zus daarentegen prijkten er wel 20.
Verbouwereerd vroeg mijn middelste zus: 'Waarom heb ik maar zo weinig, en zíj zoveel?!'
'Ze vind het zoo lekker,' antwoordde mijn moeder. 'Bovendien, zij komt niet zo vaak.'

Toen mijn middelste zus mij deze anekdote uit de doeken deed, hoorde ik nog de ergernis in haar stem. En aan het eind van het verhaal concludeerde ze verbluft: 'Ik ben gewoon die oudste zoon uit het verhaal van de Verloren Zoon!'

Ik knikte enthousiast van herkenning. 'Ik heb dat verhaal ook nooit begrepen,' riep ik. 'Ik vind die oudste zoon altijd zielig!'

En later hebben we met z'n drieën, gezusterlijk geglimlacht om zo'n oud verhaal, in een nieuw jasje.

Bijbel

2010-12-28T07:13:00.000-08:00

De Bijbel is een fascinerend boek, dat mij regelmatig verrast met haar wijsheden.

Zo struikelde ik in Filippenzen over een manier van in het leven te staan, die ook ik nastreef. Ik kan alleen maar hopen dat ik mijn beker ten allen tijde kan drinken, wat de omstandigheden ook zijn.

'Ik weet wat het is om sober te leven, maar ook om overvloed te hebben. Geen enkele levensomstandigheid is mij vreemd: verzadigd zijn en honger lijden, overvloed hebben en tekort komen.

Al deze situaties kan ik aan, dankzij hem die mij kracht geeft.'

Zoals Prediker al zei: 'Er is niets nieuws onder de zon,' en het geeft me een gevoel van verbondenheid, dat al zo velen vóór mij hebben nagestreeft open en accepterend in het leven te staan.

Een andere wijsheid in de bijbel, die mij in mijn dagelijks leven als moeder vaak slecht afgaat, las ik in Galaten 6:

Ieder moet zijn eigen doen en laten aan een onderzoek onderwerpen. Valt dat goed uit, dan kan zij beroemen, zonder zich met anderen vergeleken te hebben. Want iedereen heeft zijn eigen vrachtje te dragen.'

Als moeder voel ik mij regelmatig letterlijk heel klein worden, als ik mezelf ongewild vergelijk met andere moeders. Vooral moeders die heel veel op school helpen, geven mij het gevoel zwaar tekort te schieten.

Ik verlang al jaren naar een Handboek voor Moeders. Wie had gedacht dat ik het zou vinden in de vorm van de bijbel?!

Jozef is zijn hoofd verloren

2010-12-22T01:08:00.000-08:00

Woordeloze Woensdag

Jona en ik

2010-12-09T03:30:00.000-08:00

Soms kan een bijbelverhaal mij ineens treffen. Zo fietste ik vanochtend voorzichtig door de beijzelde en besneeuwde straten naar huis, en moest ineens aan het verhaal van Jona denken.

Jona die weigerde het pad te volgen dat voor hem lag, en koppig een andere weg insloeg. Pas toen er donder en bliksem en levensgevaar aan te pas kwamen, gaf Jona schoorvoetend toe.

Als kind vond ik Jona een vervelend ventje, dat zijn verdiende loon kreeg. Hoewel ik het wel sportief van hem vond om op te biechten dat hij waarschijnlijk de oorzaak van de heftige storm was, waarna hij overboord werd gemikt.

Tegenwoordig kan ik Jona ergens wel begrijpen: hij had zijn eigen plannen! Moet je die dan maar allemaal overboord gooien?

En ik vroeg me af: volg ík de weg die ik moet gaan? En zo ja, hoe kan ik dat dan weten? En hoe weet je of je op de verkeerde weg bent?

Meditatietraining nog geen succes

2010-11-18T22:57:00.000-08:00

Het trainen van mijn 'meditatiespieren', met het doel lankmoediger door het leven te gaan, is nog geen succes. Ik zou zelfs willen spreken van een flop.

Terwijl het mij bij hardlopen lukte mij aan een trainingsschema te houden, en zo in drie maanden een conditie op te bouwen waarbij ik dertig minuten achter elkaar kon rennen, krijg ik die dagelijkse tien minuten mediteren maar niet voor elkaar.
'Ik heb er nú geen tijd voor,' is mijn belangrijkste excuus. Er is altijd wel 'even' iets te doen, dat mij ervan weerhoudt rustig te gaan zitten. De drukte van de dagen stuwt mij voort.

Ik heb na zitten denken waarom ik het zo moeilijk vind de discipline te mediteren op te brengen, en waarom mij dat bij hardlopen wel lukte. En volgens mij ligt het antwoord in het feit dat je hardlopen met-de-pest-in kunt doen, maar bij mediteren moet je je overgeven. Als ik alleen maar zit te denken: 'Hoe lang moet ik nog', 'Wat is dit saai,' en 'Het lukt weer niet' gaat het mediteren immers niet goed.

Gelukkig is een kenmerk van mediteren dat je de dingen accepteert zoals ze zijn. Ik zal dus accepteren dat ik mediteren ontzettend moeilijk vind, en mijn wil inzetten om het tóch te doen.

Want als ik als onsportieveling kan leren hardlopen, dan moet ik toch ook kunnen leren mediteren?!

Dus ik begin gewoon weer opnieuw!

Een mooi levensmotto: Ora et Labore

2010-11-02T23:58:00.000-07:00

Woordeloze Woensdag

En leid ons niet in verzoeking

2010-10-22T00:50:00.000-07:00

'En leidt ons niet in verzoeking,' aan die tekst uit het Onze Vader moest ik denken toen ik op mijn vrije donderochtend door de stad wandelde. Hoewel ik niks nodig had, lonkten de uitgestalde waren verleidelijk.

En ik bedacht hoe ik mezelf 'in bekoring' bracht, door door een winkelcentrum te slenteren. Hetzelfde principe gaat op voor folders: door die door te bladeren leid ik mezelf eveneens in verzoeking! En dat terwijl ik juist wil consuminderen, en geen dingen meer wil kopen die ik feitelijk niet nodig heb.

Op zo'n donderdagochtend, als ik van huis ga zonder boodschappenlijst en zonder iets nodig te hebben, maar toch met van alles thuis kom breng ik mezelf nodeloos in verzoeking!

Ik moet dus een nieuwe formule zoeken om mijn vrije donderdagmorgen in te vullen.
Of de verleidingen beter weerstaan.

Vloeken: toen en nu

2010-10-19T23:11:00.000-07:00

Woordeloze Woensdag

Bidden

2010-10-11T02:42:00.000-07:00

Elke avond voor ik slapen ga, bid ik. Dat is al jarenlang hetzelfde gebed. Ik dank God voor de dag, en alle mooie dingen die ik beleefde. En ik vraag vergeving voor mijn minder charmante momenten.

Niet bidden voelt als een dag die niet 'af' is. Het hoort er bij. Het dankjewel zeggen, en een, bijna bezwering ons veilig de nacht door te loodsen.

Bidden is oneerbiedig gezegd, een gewoonte geworden. Als kind zong ik elke avond een kindergebedje, omdat mijn ouders me dat leerden. En ik bid voor, en na de warme maaltijd. Vreemd genoeg niet voor, en na de broodmaaltijd! Ook weer omdat ik daarmee niet ben opgegroeid. Zowel in het gezin van mijn kindertijd als in mijn eigen gezin is de broodmaaltijd blijkbaar een ondergeschoven kindje.

Nu denk ik dat bidden wellicht een vorm van meditatie is; een moment van bewustwording, van stil gaan staan. Overdenken wat je hebt meegemaakt, en daar dank voor zeggen.

In het boek 'Leren bidden' door Marcus Braybrooke trof me de beschrijving van bidden als manier om jezelf te leren kennen, om letterlijk tot je 'zelf' te komen.

'Vijf minuten bidden verdiept ons gevoel voor de rest van de tijd waarover we beschikken en biedt ons een leidraad hoe we die tijd het nuttigs kunnen besteden.'

Bid jij?
Bid je vaak?
Wat betekent bidden voor jou?

Nu daagt het in het oosten, het licht schijnt overal

2010-10-06T00:04:00.001-07:00

Woordeloze Woensdag

Wat echt belangrijk is

2010-10-03T10:47:00.000-07:00

Waar gaat het om in het leven? Wat is nou echt belangrijk? Terwijl ik hierover zat na te denken, schoot me plotseling dit liedje te binnen, over een vrouw die de hele wereld is overgereisd en paradijslijke plekken heeft bezocht, maar nooit de reis 'naar binnen' heeft gemaakt.

Want echt geluk vind je dichterbij dan je denkt, daar geloof ik vast in.

Mindful koffie drinken

2010-10-01T10:35:00.000-07:00

Toegegeven, mijn tien minuten mediteren met de eierwekker zijn vandaag niet gelukt. Maar ik heb wel heel 'mindful' mijn kopje koffie naar binnen geslurpt!

Ik heb met volle aandacht het dienblaadje gedekt, met een suikerpot, kopje met schotel, een stukje ontbijtkoek, en een melkcup. En toen heb ik een keukenstoel gepakt en heb die in het zonlicht, dat door het keukenraam naar binnen viel gezet.

Op deze stoel, heb ik badend in het zonlicht mijn koffie gedronken.
En ik wist: het is goed.

Uggs. Als ze goed genoeg zijn voor Jezus, zijn ze goed genoeg voor mij!

2010-09-28T22:58:00.000-07:00

Woordeloze Woensdag

Met dank aan mijn zoon Jan (13), die Jezus de Uggs heeft aangemeten.

Niet zo Zen

2010-09-27T00:53:00.000-07:00

Hè, hè, vanochtend is het me eindelijk gelukt mijn tien minuten mediteren weer te doen. Hoe drukker het leven is, hoe moeilijker ik het vind die tien minuten te gaan zitten! Terwijl juist dan meditatie zoveel rust kan brengen, neem ik aan.

Wat ik ook lastig vind is dat mijn oudste dochter vaak het eerste uur, of zelfs de eerste twee uur vrij heeft. Het idee dat er elk moment iemand binnen kan komen maakt me onrustig, en dan vind ik het nog moeilijker me te concentreren.

Dus toen ze vanochtend naar school vertrok ben ik meteen naar mijn stoel gerend, zette de eierwekker op 10 minuten, en concentreerde me op mijn ademhaling.

Het 'middelste stukje' van de 10 minuten gaat het beste. In het begin vind ik het lastig mijn aandacht op mijn ademhaling te richten, en aan het eind denk ik steeds: 'Zouden de 10 minuten al om zijn?! Zal ik op de wekker kijken hoe lang het nog is?' Vandaag 'moest' ik nog 20 seconden toen ik keek.

Het mag duidelijk zijn: dat mediteren gaat me nog niet soepel af. Maar heel soms vang ik een glimp op van mezelf, en van een stukje rust. Dus ik blijf gewoon oefenen!

Mediteren is moeilijk

2010-09-17T10:07:00.000-07:00

Zo ben je braaf iedere dag een dankbaarheidslijstje aan het fabrieken, en mediteer je tien minuten, en zo ben je twee dagen nalatig.

De laatste twee dagen kon ik alleen maar wrevelig denken: 'Ik heb daar helemaal geen tijd voor! Ik moet aan het werk!' In de wetenschap dat het juist dán, heilzaam is tien minuten uit te trekken om tot rust te komen.

Het is het eeuwige vraagstuk van de kip en het ei: moet je eerst rust vinden om te mediteren, of moet je juist mediteren om rust te vinden.

Jezus na(ar) de bliksem.

2010-09-15T02:36:00.000-07:00

De reactie van de kerk was dit electronische bord:

Woordeloze Woensdag

Vandaag ben ik dankbaar voor...

2010-09-14T04:53:00.000-07:00

Het feit dat ik mezelf, ondanks de harde wind en regen, de deur heb uitgekregen om te gaan hardlopen.
Het telefoontje van mijn schoonzus, die ik al heel lang niet meer gesproken had.
De kans om iets voor iemand anders te doen: naar het verjaardagsfeestje gaan van mijn schoonmoeder, terwijl ik dat soort gelegenheden het liefst vermijd.

Meditatie

Vanochtend 'moest' ik eerst hardlopen, en daarna werken, dus schoot mijn meditatie er bij in.
'Dat is niet zo best, je bent pas een paar dagen bezig!' bromde onmiddellijk mijn innerlijke criticus.
Maar eigenlijk had hij wel een beetje gelijk, ook al komt het altijd zo rottig zijn strot uit. Dus ik zei tegen mezelf: 'Als je de discipline kunt opbrengen te gaan hardlopen, dan kun je toch zeker ook wel de discipline opbrengen om tien minuten te mediteren?!'

En dus ging ik vandaag om 14.28 in mijn bruine stoel zitten, en concentreerde me op mijn ademhaling, terwijl mijn gedachten zoals gewoonlijk rondrenden. En om 14.38 constateerde ik tevreden: 'Ik mag weer stoppen.'

Maar ik heb het toch maar mooi gedaan! En elke dag dat ik het doe, wordt het meer een gewoonte, en onderdeel van mijn leven.

Ik ben dankbaar voor...

2010-09-13T00:35:00.000-07:00

Vandaag ben ik allereerst dankbaar voor de Teletubbie blauwe lucht, en de stralende zon.
Verder ben ik dankbaar voor de start van een nieuwe week, en de rust die in huis heerst, nu iedereen weer naar werk en school is.
Ik ben dankbaar dat Maartje, Teuntje en mijn ouders heelhuids terug zijn gekomen uit Amsterdam, en een hele leuke dag hebben gehad.
Ik ben dankbaar voor de mensen die Teuntje en Maartje een kop soep aanboden, toen ze even op mijn ouders moesten, wachten tijdens de opnames van Buitenhof. Mijn ouders zaten namelijk in het publiek, en Teuntje en Maartje wachtten zo lang in het restaurant. Ook kregen ze wat extra consumptiebonnen!
Ik ben dankbaar voor de vriendelijkheid van de mensen bij Buitenhof.
Ik ben dankbaar voor iedereen die mij vanochtend vriendelijk groette, toen ik van school naar huis liep.
Ik ben dankbaar voor de koffieafspraak met twee collega moeders die ik zo heb.

Mediteren

Hm, het mediteren ging wel redelijk, maar ik kon op een gegeven moment de verleiding niet weerstaan om te kijken 'hoe lang ik nog moest', en dat was toen nog 2 minuten en 48 secondes! Ik heb me geconcentreerd op mijn ademhaling, en de affirmatie: 'Vrede en rust zij met mij' gebruikt.

Dankbaarheidslijst

2010-09-12T02:39:00.001-07:00

Vandaag ben ik dankbaar voor mijn beide ouders, die Maartje (15) en Teuntje (11) trakteren op een dagje Amsterdam en Madame Tussaud.

En ik ben dankbaar dat het regent dat het giet, want dat vind ik gezellig.

Dankbaarheidslijst

2010-09-10T01:05:00.000-07:00

Soms vraag ik me ineens af: ben ik al veertig jaar een soort Doornroosje? Slaapwandel ik door het leven?! Barbara Berger biedt praktische aanwijzingen om wakker te worden, en bewuster te leven.

Ik wil leren om volledig aanwezig te zijn in het moment, en geen marionet te zijn van mijn gedachten, en de omstandigheden op mijn levenspad.

Mediteren vind ik maar lastig, en in het moment leven zo mogelijk nog moeilijker, maar ik heb besloten dat ik het gewoon ga doen! Net zoals ik mezelf, fanatiek sporthaatster, aan het hardlopen heb gekregen, ga ik trainen om bewuster te leven!

Barbara Berger biedt drie trainingsprogramma's, en ik ga voor de 'light' versie. Dat betekent dat ik elke dag 10 minuten mág mediteren, en 10 minuten mág gebruiken om een lijst te maken met alles waarvoor ik dankbaar ben.

Vandaag begin ik!

Meditatie

Met een vaag gevoel van opwinding nam ik plaats in mijn grote nepleren, bruine oorfauteuil! Nu zou het gaan gebeuren! Ik zette de eierwekker op tien minuten, sloot mijn ogen en concentreerde me op mijn ademhaling.

Zoals gewoonlijk begonnen mijn gedachten prompt als wilden te krijsen en rond te rennen, maar daarop was ik voorbereid! 'Zo, zijn jullie daar?' begroette ik ze. 'Ik ben nu even met iets anders bezig'. En ik telde elke ademhaling tot tien, en begon weer opnieuw. Ook kreeg ik jeuk aan mijn oor, nek, hoofd etc.

Na een tijdje, besloot ik dat ik liever een affirmatie gebruikte, en dacht bij elke inademing: 'Vrede' en bij de uitademing 'Rust'. Dat was eigenlijk best aangenaam.

Toch begon ik na weer een tijdje stiekem te denken: 'Hoe lang zou ik nog moeten?!' Op een gegeven moment wierp ik toch een blik op het eierwekkertje, en zag: 'Nog 14 seconden.' Snel sloot ik mijn ogen weer, om die laatste 14 'netjes' af te maken.

Al met al ging het best aardig. En het was tenslotte pas de eerste keer van mijn nieuwe begin!

Ik ben dankbaar voor:

mijn vijf kinderen
Floris, mijn man
ons huis
dat ik gezond ben
dat ik kan hardlopen
dat we allemaal gezond zijn
voor internet
voor bloggen, waardoor er een wereld voor mij open gaat
voor de meneer in de Hema die mij zo maar zijn levensverhaal vertelde
voor Maartje die zo daadkrachtig is
dat Jan zo'n veel gelukkiger indruk maakt
voor Ot die zo geniet van zijn nieuwe Uggs
voor Piet, die mij steeds weer zo'n fascinerende kijk in de kindergeest biedt, en mij de wereld met kinderenogen helpt zien
voor Teuntje die Piet altijd voor me meer naar huis neemt vanuit school
voor Floris die elke dag naar Amsterdam reist om de kost te verdienen
voor mijn ouders
voor ons huis, en de plek waar het staat, en dat ik net zo makkelijk de vrije natuur kan inlopen als het winkelcentrum
voor Postcrossing.com en dat ik andere mensen kan verblijden met een kaartje
dat het leven zo goed kan zijn
voor de bibliotheek en al die gratis boeken die je zo maar mag meenemen!
voor andere mensen

Ik geloof niet in God

2010-09-09T04:08:00.000-07:00

Dagelijks lees ik de kinderen voor uit de bijbel, om ze zo een een stukje cultuurhistorisch besef bij te brengen, en een bodem voor het dagelijks bestaan te geven.

Dus toen Jan plotseling op nuchtere toon verkondigde: 'Ik geloof niet in God,' was ik verbouwereerd. Had ik daar zo mijn best voor gedaan?!

'Waarom niet?' informeerde ik.
'Gewoon, daarom niet,' schokschouderde Jan.
'En mensen die wel in God geloven dan?'
'Dat moeten zij weten,' vond Jan.

En gelijk heeft hij.

De bijbel lezen met kinderen

2010-07-21T07:30:00.001-07:00

Om ze te doordringen van hun culturele erfgoed, en mijn ongeduld over hun langzame eettempo in te tomen, lees ik de kinderen dagelijks voor uit het woord van God. Menige kinderbijbel heb ik er al door heen gejast, want ik lees bijna nog sneller dan ik eet.

Momenteel worstelen we ons door Karel Eykmans 'Woord voor Woord', voor drie euro gekocht bij de Kringloop. Met argusogen houd ik in de gaten of ze wel opletten, want ik zit natuurlijk niet voor mijn lol voor te lezen! Dus eindig ik menige zin met een plotselinge vraag, of roep ijdel hun naam aan, om te testen of ze nog wel opletten.

Om één en ander in modern perspectief te plaatsen trek ik graag parallellen met hun dagelijkse besognes. Vandaag meende ik dat het verhaal relevant was voor Maartje en Jan die nog wel eens kampen met losse handjes. Dus toen ik las: 'Maar God merkte dat er steeds meer mensen waren die sterk wilden zijn door anderen te slaan,' voegde ik er op betekenisvolle toon aan toe: 'Jahaa, Maartje en Jan!'

'Hmpf!' reageerden ze zwaar beledigd, maar dat kon mij niet deren, en zelfingenomen over mijn pedagogisch vernuft las ik verder: 'Er waren ook steeds meer mensen die rijk wilden zijn door anderen arm te maken.'

Maar voor ik zelfs maar naar lucht kon happen, om Piet van dieverij te beschuldigen, riep Jan: 'Jahaa, mama!' en keek met een blik vol stil verwijt naar hun rij zilveren spaarpotjes, waaruit ik in geval van hoge nood, wel eens een lening doe.

Over oplettendheid had ik vandaag dus niet te klagen.

Bidden: luistert God wel?

2010-04-18T10:13:00.000-07:00

Elke avond voor ik ga slapen, bid ik. Dan denk ik aan alle goede dingen van die dag en tel mijn zegeningen. Sommige mensen noemen bidden meditatie, anderen zien het als een gesprek met God.

Voor countryzanger Brad Paisley is het dat laatste, en in dit prachtige lied, zingt hij dat je altijd antwoord krijgt van God. Maar misschien niet altijd het antwoord dat jij wenste!

Luister en geniet! Je vindt de video onderaan deze post.

En vertel daarna: bid jij? En hoe vaak? Wat betekent bidden voor jou?

Brad Paisley, No

On my fifth birthday, I got so upset,
About the brand new bike, that I didn't get.
I'd prayed my heart out, and it didn't seem fair,
I told my grandpa, I guess God doesn't care,
And he just smiled, and said my child,

Make no mistake, every prayer you pray,
Gets answered, even though,
Sometimes, the answer is no.

Five years later, out behind the shed,
With a stolen pack of grandpa's cigarettes,
I struck a match, and held that first one to my lips,
And prayed to God please let me get away with this,
And through the smokey air, I saw grandpa standing there.

Make no mistake, every prayer you pray,
Gets answered, even though,
Sometimes, the answer is no.

When I think of all the answers in my
life, I would have to say,
there's no doubt it was always for the best,
When I didn't get my way.

Grandpa got older, like grandpas do,
His health was failing, and I guess I knew,
It'd be best if he was called on home,
But selfishly I prayed that God
would keep him hanging on,
And when he passed away, in my mind I heard him say.

Make no mistake, every prayer you pray,
Gets answered, even though,
Sometimes, the answer is no.

Sometimes, the answer, Is no.

Goede Vrijdag

2010-04-02T08:18:00.000-07:00

Ieder jaar, rond Goede Vrijdag, laait de discussie weer op onder de kinderen: Waarom heet Goede Vrijdag, Goede Vrijdag, als het zo overduidelijk een slechte dag was voor Jezus.

De Duitsers hebben dat handiger aangepakt, die noemen het gewoon Karfreitag, en laten in het midden of het een goede of slechte dag was.

Uiteindelijk maakte Jan een eind aan de discussie door te stellen: 'Het heet Goede Vrijdag omdat het een goede dag was voor Jezus vijanden!'

Maar waarom heet Goede Vrijdag, eigenlijk Goede Vrijdag?

Wat of wie is God?

2010-03-22T04:31:00.000-07:00

Wie of wat is God? Herman van Veen zingt er over!

God is gratis
God is de wind
God is de wind jongen
die door je haar
die door je haar
waait

God is de zon
God is de zon jongen
die je gezicht
die je gezicht
verwarmt

God is geen bijl
God is geen wet
God is geen standbeeld
God is geen oordeel

God is een vlok
God is een sneeuwvlok
die op je hand
die op je hand
smelt

God is een woord
God is een naam
die in je hart
die in je hart
woont

God is gratis

-Herman van Veen-

Dopen

2010-02-06T06:18:00.000-08:00

'Ik ben wel blij dat ik gedoopt ben, mama,' zei Ot plotseling op vertrouwelijke toon toen we van school naar huis wandelden.
Aangenaam verrast knikte ik.
'Niet alle kinderen zijn gedoopt, hè mama?'
Ik knikte opnieuw.
'Sommige ouders laten de kinderen zelf kiezen, hè mama?'
'Ik wou het jou als cadeau geven, Ot,' legde ik uit, en vervolgde: 'Weet je wat het betekent, dat je gedoopt ben?'
'Dat God altijd bij me is?' riep Ot triomfantelijk.
'Ja, dat je nooit alleen bent,' bevestigde ik.
Het was even stil, toen herhaalde Ot: 'Ik ben blij dat ik gedoopt ben, mama!'
'Ik ook, Ot,' beaamde ik volmondig, want behalve heel veel liefde wens ik mijn kinderen in hun leven een geloof en vertrouwen toe dat, hoe eenzaam ze zich misschien ook voelen, ze nooit alleen zullen zijn.

Bedankt, God

2010-01-18T04:54:00.001-08:00

Ik vind het belangrijk om de kinderen een bodempje religie mee te geven in de opvoeding, en dus moeten ze op categesatie.

Onder protest, maar toen ik als alternatief een wekelijkse kerkgang aanbood, was de keuze gauw gemaakt.

Afgelopen dinsdagavond moesten ze een email sturen aan God. 'Ik heb alleen 'bedankt' gemaild,' snoof Maartje(14) minachtend. En ik wilde mijn mond al open doen om haar de les te lezen, dat ze wel goed moet meedoen, toen ik besefte dat haar mail zo gek nog niet was.

Want een bedankje aan God vat het leven eigenlijk goed samen!

Kinder kerkdienst

2010-01-03T10:17:00.001-08:00

De kerk gaat met haar tijd mee, en dus was de kinderkerstdienst, op kerstavond, interactief.

Terwijl Jozef en Maria naarstig naar een slaapplek zochten, werden uit het publiek, vroeger bekend als De Gemeente, vrijwilligers geplukt. Zij werden ad hoc gecast voor rollen als schapen, engelen, herders en verdwaalde kinderen.

Het was interessant om te zien hoe verschillend mijn kinderen hier op reageerden. Piet (6) en Teuntje (10) stonden te popelen, en verrekten bijna hun nek in hun pogingen langer te lijken, zodat ze gezien werden.

Maartje (14) en Jan (12) daarentegen schoven juist onderuit op hun stoelen in een poging onzichtbaar te worden en casting te vermijden. Ot (8) vormde een soort Zwitserland: hij zat gewoon op zijn stoel en toonde zich neutraal.

'Wil je niet leuk mee doen Jan?' siste ik naar achteren.
'Neuh,' zei Jan en viel bijna van zijn stoel in een poging nog verder onderuit te zakken. 'Ik wil niet.'
'Dan zeg je toch gewoon: 'Ik heb PDD-NOS!' tipte ik hem, want zo nu en dan stoomt er nog wel eens wat frustratie uit de snelkookpan van mijn emoties.

Jans gezicht klaarde helemaal op, en even later hoorde ik hem triomfantelijk tegen Ot fluisteren: 'Als ze mij vragen zeg ik gewoon dat ik PDD-NOS heb!'

Uiteindelijk werd Piet gecast als 'Verdwaald kind' en Teuntje als 'Engel'. Zo was iedereen blij. Hoewel ik nog steeds een hartig woordje zou willen wisselen met de regisseur die Jan heeft gecast als PDD-NOS-ser.

Het zou me niks verbazen als Jezus nu had geleefd, hij allang gediagnosticeerd was. Als 'Nieuwetijds Kind'.

Kerkbezoek en Kerstmis

2009-12-26T02:45:00.000-08:00

Als kind schaamde ik me een beetje dat we weinig naar de kerk gingen, maar wél met Kerstmis. Ik bezocht een zwaar christelijke school, en onze 'Meester' vroeg regelmatig op maandagmorgen of we die zondag de kerk nog bezocht hadden. Dan hield ik beschaamd mijn handen onder de tafel.

Als extra schande gingen we wél met Kerstmis. Zoals je het neerbuigende 'zondagsrijders' hebt, zo waren wij 'kerstmisgangers'.

Nu ben ik moeder, en dit jaar heb ik slechts één keer de kerk bezocht: afgelopen donderdag op kerstavond. Onze zondagmorgen is gevuld met de wekelijkse schoonmaak: alle kinderen ruimen hun kamer op, stoffen af en dweilen, terwijl Floris en ik beneden puin ruimen. De zondagmiddag brengen we dan door in een heerlijk schoon en opgeruimd huis. Deze routine bevalt zo goed, dat het kerkbezoek is gesneuveld. En ik denk graag dat God goedkeurend naar onze huisvlijt kijkt.

Maar toen ik donderdagavond plaats nam in de kerkbanken overviel mij een gevoel van vreugde: het was fijn om er te zijn. Ik keek om me heen naar de vertrouwde afbeeldingen en kerkelijke parafernalia, en bedacht dat ik toch eigenlijk vaker zou moeten gaan.

Gelukkig ben je bij God altijd welkom, ook al kom je maar één keer per jaar.

Bovendien kom ik haar regelmatig gewoon 'in het wild' tegen. In een hand op mijn schouder, een vriendelijke groet of een warm gebaar.

Waar gaat Kerst ook alweer om?

2009-12-15T23:42:00.001-08:00

Calvinisme: Geen Fratsen!

2009-12-12T05:03:00.000-08:00

Was je vroeger als protestant duidelijk herkenbaar door je Calvinistische levensstijl, tegenwoordig zijn de verschillen tussen leden van de Protestante Kerk en niet kerkelijken nog maar klein.

Wel zijn protestanten minder zware rokers en drinkers, hebben ze gemiddeld een hogere opleiding, en daardoor waarschijnlijk hogere inkomens.

'De Calvinistische leefstijl van sober leven en hard werken is vijfhonderd jaar na de geboorte van Calvijn nog maar in beperkte mate een onderscheidend kenmerk van protestanten.' (CBS)

Protestante vrouwen werken minder buitenshuis

Verschillen zijn er nog wel in arbeidsparticipatie. Protestantse vrouwen werken over het algemeen veel minder buitenshuis dan katholieke vrouwen, of vrouwen zonder geloofstroming.

Maar mensen met een christelijke achtergrond doen wel weer vaker vrijwilligerswerk. Hoewel dit vooral geldt voor mensen die vaak naar de kerk gaan, en waarschijnlijk komt doordat de kerk zelf veel vrijwilligerswerk organiseert.

Zelf ben ik het product van een katholieke vader en een protestantse moeder, die trouwden in 1969, onder groot protest van mijn vaders katholieke ouders. Want: 'Twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen.'

Ik bezocht een protestantse school, en we gingen het vaakst naar de protestantse kerk, maar mijn vader nam me ook wel eens mee naar een abdij.

Maar mijn opvoeding was overwegend protestant/calvinistisch. En dat Calvinisme voel ik nog geregeld als het gaat om verjaardagsfeestjes (gewoon thuis), en allerlei buitenissige activiteiten op school (ga toch gewoon les geven)!

Volgens het CBS ben ik een protestante vrouw die niet werkt, ook al werk ik me een slag in de rondte door de zorg voor mijn vijf kinderen en het huishouden.

Wat dat betreft vind ik het Calvinisme zo gek nog niet: die erkenden het werk dat in huis gebeurde tenminste als werk.

Hoe beschouw jij jezelf? Katholiek, Protestant of buitenkerkelijk?

Ontmoeting met God

2009-12-06T03:16:00.000-08:00

Vandaag kwam ik God weer tegen tijdens het hardlopen. Hij was verkleed als hardloper, met kort krullend haar en paardetanden. Hij lachte vriendelijk naar me en riep: 'Hou vol hè!'

Ik vind lopen een geweldige manier om God tegen te komen. Hij is altijd zo vriendelijk en bemoedigend.

Vandaag kwam ik hem tegen als hardloper, maar ik heb hem ook gezien als de uitbundige kleuren van een prachtige zonsopgang, of als een eenzame struik in de kale winter, met knalroze bessen.

Net als liefde is God overal om je heen.
Je hoeft alleen hem alleen maar te zien.

Wie zijn kind lief heeft spaart de roede niet

2009-11-27T04:15:00.000-08:00

Predikant Gertjan Goldschemeding van de ACC Jouwkerk in Amserfoort verkondigde vanaf zijn kansel dat er niks mis is met de pedagogische tik. Volgens Goldschmeding is het een uiting van liefde. Staat immers in de bijbel niet: 'Wie zijn kind lief heeft, spaart de roede niet?'

In de J/M poll van oktober 2009 vindt een kleine meerderheid van zesenvijftig procent dat de pedagogische tik moet kunnen. Maar de experts zijn het hier beslist niet mee eens, en vinden dat slaan een teken van machteloosheid is en voort komt uit impulsieve woede. Bovendien geef je als ouder het verkeerde voorbeeld.

In de regel heb ik het niet zo op al die zogenaamde experts, maar in dit geval ben ik het helemaal met ze eens. Wat een wonderlijk principe om je kind pijn te doen, om hem iets duidelijk te maken. Stel je voor dat je partner je knijpt om zijn punt te maken! Je moet het als volwassene toch met woorden af kunnen?

Ik vind dit een goed voorbeeld dat de bijbel voor velerlei interpretatie vatbaar is, en dat velen wel stukken kunnen vinden om hun mening te onderschrijven. Zegt de bijbel immers ook niet: 'Zoekt en gij zult vinden?!'

Wat vind jij van de pedagogische tik?

De renbaan van het leven

2009-11-24T04:33:00.000-08:00

Een van de redenen dat ik graag ga hard lopen is dat het zoveel overeenkomsten met het leven heeft. Beide vragen een lange adem, doorzettingsvermogen en beide gaan bepaard met pieken en dalen. En dat doet me dan weer denken aan het moederschap
Ook in de bijbel wordt heel wat afgelopen en gepleit voor volharding!

Vooral onderstaande citaten vind ik mooie levenswijsheden, die ik ook als moeder graag ter harte neem.

Hebreeërs 12:1 'Laten we met volharding de renbaan aflopen die voor ons ligt'.

Jesaja 40: 31 'Wie hopen op de Heer vinden steeds weer nieuwe kracht. Zij zijn onvermoeibaar als adelaars, van het lopen raken ze niet uitgeput, van het gaan worden ze niet moe.'

Licht onder de korenmaat?

2009-11-18T01:07:00.000-08:00

Als afgestudeerd psychologe en thuisblijfmoeder krijg ik nog al eens de boodschap dat ik 'mijn licht onder de korenmaat' heb gezet.

'Wat zonde van je opleiding!' en 'Dus je doet er helemaal niks meer mee?!' zijn veel voorkomende reacties, gebaseerd op de veronderstelling dat zorg en opvoeding nu eenmaal weinig talenten vereisen, en er dus een verspilling van zijn.

Maar ik zou willen beweren dat mijn licht beslist niet verstopt is onder een korenmaat. Ik gebruik mijn licht ten goede, ik gebruik het om voor de toekomst te zorgen: voor de kinderen.

Mijn licht staat dus beslist niet onder de korenmaat!

Geloven in een god die niet bestaat

2009-11-01T04:40:00.000-08:00

Geloven in een God niet bestaat, dat is de titel van het boek van de atheïstische ds. Klaas Hendrikse. Dat zijn al zoveel paradoxen in één zin, dat ik het boek wel moest lezen!

Ds. Klaas Hendrikse beschrijft op zeer humoristische wijze hoe het heersende godsbeeld tot stand is gekomen, en toont heel effectief aan, dat God als almachtige heer, die vanuit een riante troon in de hemel op ons neerkijkt, niet bestaat. Om dit uit te leggen vergelijkt Hendrikse God met een appeltaart:

'Uit gesprekken en publicaties leid ik af dat veel collega-theologen en predikanten het ermee eens zijn dat God geen appeltaart is. Voor de meesten schijnt dat iets anders te zijn dan rechtuit zeggen dat God dus niet bestaat. Er wordt op soms onnavolgbaar creatieve wijze om de hete brij heen gedraaid. Bijvoorbeeld: 'God is zo groot dat Hij niet hoeft te bestaan.' Met alle respect hoor, maar dat noem ik bellen blazen. Dat God bestaat wordt niet bevestigd of ontkend, maar in nevelen gehuld. Zo blijft de godgeleerde buiten schot, snapt God zelf nauwelijks meer of hij nu wel of niet bestaat, en begrijpen gewone mensen er helemaal niets meer van.'

Hendrikse maakt onderscheid tussen geloof en geloven. Geloof omschrijft hij als een opvatting die je kunt hebben, geloven noemt hij een manier van zijn: je bent of leeft gelovig.

Geloven is je manier van leven: hoe ga jij om met wat er gebeurt, hoe handel je en vanuit welke overtuiging. God is maar een woord, en om te geloven heb je het niet nodig. Het gaat om wat eronder ligt aan ervaring.

Hendrikse roept de kerk op haar oogkleppen af te gooien en zich open te stellen voor nieuwe geluiden en een nieuwe taal.

'Stel je voor, je weet van niets en je vraagt: 'Is hier ook een wc?' En je krijgt als antwoord: 'Ja, naast de consistoriekamer, ziet u daar de kerkrentmeester die bij het liturgische centrum staat te praten met de tertius van het breed moderamen van de classis?' Dan heb je toch al lang in je broek geplast?'

Ik vind dit boek in alle opzichten een aanrader: het leest prettig, ik barstte regelmatig in lachen uit, en ik heb er veel van geleerd. Wat wil een mens nog meer!

Bestel dit boek nu:

Geloven in een God die niet bestaat
Klaas Hendrikse

Du lieber Gott, komm doch mal runter

2009-10-08T09:22:00.000-07:00

Ik ben niet zo'n fan van de Duitse taal, maar Stefan Sulke's lied 'Du lieber Gott, komm doch mal runter' vind ik prachtig. Alleen al het vertrouwelijke 'du' als hij God aanspreekt, en de tip dit keer niet 'der Junior' te sturen.

Lees de tekst, luister en geniet!

Du lieber Gott, komm doch mal runter und schau dir die Bescherung selber an.
Du lieber Gott, komm doch mal runter, ich schwör dir, dass man hier verzweifeln kann.
Doch schick uns diesmal nicht den Junior her
Das ging beim letzten Mal schon schief
Du solltest’s machen so wie vorher
Als Moses durch die Wüste lief

Die Erde ist zwar noch in vollem Gange
Doch gibt’s hier viel Allotria
Drum warte bitte nicht zu lange
Sonst is se plötzlich nicht mehr da
Du lieber Gott, komm doch mal runter und schau dir die Bescherung selber an.
Du lieber Gott, komm doch mal runter, ich schwör dir, dass man hier verzweifeln kann.

Du lieber Gott, komm doch mal runter und schau dir die Bescherung selber an.
Du lieber Gott, komm doch mal runter, ich schwör dir, dass man hier verzweifeln kann.
Doch schick uns diesmal nicht den Junior her
Das ging beim letzten Mal schon schief
Du solltest’s machen so wie vorher
Als Moses durch die Wüste lief
Du lieber Gott, komm doch mal runter und schau dir die Bescherung selber an.
Du lieber Gott, komm doch mal runter, ich schwör dir, dass man hier verzweifeln kann.
Die Erde ist zwar noch in vollem Gange
Doch gibt’s hier viel Allotria
Drum warte bitte nicht zu lange
Sonst is se plötzlich nicht mehr da

Hallo God, met mij

2009-09-21T09:28:00.000-07:00

Zou het niet ideaal zijn als je God even kon opbellen? Tegen lokaal tarief?

Kunstenaar Johan van der Dong opende een telefoonnummer van God. Als je het nummer 06-44244901 belde, kreeg je meteen de voicemail met deze boodschap: "U spreekt met God. Op dit moment ben ik niet aanwezig. Spreek gerust een boodschap in of bel later terug en wie weet wordt u dan verhoord.”

Van der Dong vindt dat mensen “altijd en overal tegenover God hun hart moeten kunnen luchten.” In een interview met de NOS zei hij: “Hiermee zetten mensen hun gedachten op een rijtje en in feite is dit een vorm van bidden”. Eerder opende hij al een postbus, waar mensen een brief naar God naartoe kon sturen.

Met de mobiele telefoonlijn wilde Van der Dong een oud ritueel (bidden) en een nieuw ritueel (bellen) naast elkaar plaatsen.
Volgens Van der Dong is de telefoonlijn weliswaar onderdeel van een kunstproject, maar zou het toch waardevol voor mensen kunnen zijn om het telefoonnummer te toetsen en voor hun gevoel tegen God te praten.

Het nummer is inmiddels afgesloten.

Zou jij naar God bellen als het mogelijk was?

Nou gaat me de lamp uit!

2009-06-03T02:43:00.000-07:00

Twee maal vijf meisjes wachten op de komst van de bruidegom. Als hij komt dan gaan ze met hem mee naar het huis van de bruid. Daar staat alles klaar voor het grote feest. Maar het wachten duurt wel heel erg lang. Het wordt avond, het wordt donker en de één na de ander valt in slaap. Terwijl ze slapen gaan ook hun lampjes uit, één voor één. Maar midden in de nacht, dan schrikken ze wakker. De bruidegom komt! Vijf van hen brengen snel hun lampjes op orde. Zij hebben nog wat olie bij zich. Hun lampen zullen straks staan te branden in de feestzaal. Maar de lampen van die andere vijf - blijven uit.

Het verhaal van de vijf dwaze en de vijf wijze meisjes heeft altijd erg tot mijn verbeelding gesproken. In gedachten zag ik ze al zitten met hun olielampjes, en ik vond de vijf dwaze meisjes erg dwaas omdat ze er geen rekening mee hadden gehouden dat het lang kon duren, en dat ze dus niet genoeg olie bij zich hadden. Zelfingenomen bedacht ik dat zoiets mij niet zou overkomen! Of toch wel...

Eckhart Tolle biedt een bijzonder interessante interpretatie van dit bijbelverhaal.

De vijf dwaze meisjes zijn 'onbewust' ze zijn niet aanwezig in het nu. Hun gebrek aan olie symboliseert hun gebrek aan bewustzijn.

De vijf wijze meisjes daarentegen hebben wel genoeg olie = bewustzijn om hun lamp brandend te houden = aanwezig te blijven.

Volgens Eckhart Tolle gaat de gelijkenis van de vijf dwaze en vijf wijze meisjes over de mogelijkheid in een volkomen nieuwe staat van bewustzijn te leven. Een toestand waarin al je aandacht is gevestigd op het Nu.

'Er blijft niets over voor dagdromen, denken, herinneringen, verwachten. Er is geen plaats voor spanning of angst, alleen maar alerte aanwezigheid. Je bent aanwezig met je hele Zijn, met elke cel van je lichaam.'

Het geeft een heel nieuwe betekenis aan de uitspraak: 'Nu gaat me de lamp uit'!

Let it be, there will be an answer, let it be...

2009-04-26T10:21:00.001-07:00

Ik ben nog niet helemaal bijgekomen van de schok dat mijn zoon Jan (12) is afgewezen door de middelbare school die we zo zorgvuldig hadden uitgekozen. Terwijl ik piekerde en me zorgen maakte over zijn toekomst schoot me plotseling het lied 'Let it be' van de Beatles te binnen.

'When I find myself in times of trouble,
Mother Mary comes to me,
speaking words of wisdom: Let it be, let it be.
There will be an answer, let it be.'

Het was net alsof God tegen me praatte door me dit lied aan te bieden, and ik ga proberen er naar te leven!

En God zag dat het goed was!

2009-04-19T03:54:00.001-07:00

Het programma Britain's got talent liet vorige week zaterdagavond, onverwachts een stukje van God zien, nadat huisvrouw Susan Boyle het podium betrad. De volgens het huidige schoonheidsideaal weinig aantrekkelijke Susan, beantwoordde wat ongemakkelijk de vragen van de jury terwijl het publiek grinnikte en zijn neus voor haar ophaalde.

Maar toen opende Susan haar mond om te zingen en produceerde een prachtig geluid. En masse stond het publiek op en bracht een staande ovatie, terwijl de jury met open mond zat te kijken en toen glimlachte.

Niet alleen Susans stem was als een geschenk van God, maar ook de reacties van het publiek: bij het horen van haar prachtige stem, vielen alle vooroordelen en minachting weg en maakten plaats voor warmte en waardering.

En God zag dat het goed was!

Passion of the christ. Not.

2009-04-10T10:51:00.001-07:00

Op Goede Vrijdag kwam Maartje een beetje bleekjes uit school, met de mededeling dat ze zojuist de film The Passion of the Christ, Mel Gibsons gruwelijke filmversie van Jezus' kruisiging, op school had gezien.
'De juf zei dat iedereen die film één keer in haar leven moet zien!'
Ik schonk haar een warme kop thee in en deed er een extra schep suiker in voor de schrik.

Zelf heb ik de achtendertig gehaald zonder deze nare film te zien, afgeschrikt door de belofte van spijkers die wreed in enkels worden geslagen, waarbij het bloed de gemiddelde, M en M's snackende bioscoopganger praktisch in de ogen spat.

En als moeder, zou ik mijn twaalfjarige dochter dan ook niet blootstellen aan dergelijke gruwelijkheden. Ik vind haar nog te jong voor zo'n film.

Uh-oh...

Wat de kinderen betreft kent mijn fantasie geen grenzen. Dus toen Maartje bleekjes uit school kwam en vertelde dat ze een film had gezien waarbij Jezus wreed aan het kruis werd genageld, vertaalde mijn moederlijk brein dat onmiddellijk in Mel Gibsons film The Passion of the Christ. Bij nader inzien bleek het bloed toch niet rond te spatten en blijkt het om de veel onschuldiger film Jesus Christ Superstar te gaan.

Ik schaam me diep.
Had ik bijna mijn eigen Broodje Aap verhaal gemaakt.

Eva

2009-03-29T10:34:00.000-07:00

Op een dag wandelde Eva door de Hof van Eden met God. Ze zei: 'God de tuin is prachtig, en de dieren en vogels maken me blij, maar toch voel ik me soms eenzaam.'
'Geen probleem!' zei God. 'Ik zal een man voor je maken om je gezelschap te houden. Hij zal niets liever willen dan bij jou te zijn. Maar ik moet je wel waarschuwen: hij zal niet perfect zijn. Hij zal het soms lastig vinden je te begrijpen.'
'Dat is prima. Ik kan zo'n 'man' wel aan,' antwoordde Eva.
'Super, ik ga meteen aan de slag!' zei God. Hij greep wat modder en begon in te kneden.
Plotseling stopte God en zei tegen Eva: 'Oh, er is nog een ding dat ik je moet zeggen over deze man die ik voor je maak.'
'Wat dan?' vroeg Eva.
'Je moet tegen hem zeggen dat hij hier het eerst was.'

Ik heb Maria gevonden

2009-03-27T04:28:00.000-07:00

Niet alleen kun je mijns inziens God overal tegenkomen, hetzelfde geldt voor Maria! Kijk eens wie ik tegenkwam in de plaatselijke kringloopwinkel voor slechts 10 euro?!

God ontmoeten

2009-03-24T03:33:00.001-07:00

Ik beken het schoorvoetend: ik ben een lakse kerkganger. De laatste keer dat ik de kerk bezocht was op kerstavond voor een speciale kinderdienst. Nou vraag ik me af: is dat erg? Kun je geloven maar de kerk weinig bezoeken? En wat is de rol van de kerk: zou die niet de hand in eigen boezem moeten steken en zich afvragen waarom het voor veel mensen zo moeilijk is de kerk op te zoeken?

Bij mij komt het leven vaak tussenbeide. Gedurende de week ben ik zo druk met vroeg opstaan en de kinderen naar school brengen, dat ik in het weekend nog maar één verlangen ken: niets doen.

Maar de laatste tijd is mijn zondagmorgen mijn ochtend geworden om een flink eind te gaan rennen. Omdat mijn man dan thuis is heb ik daar de zeldzame tijd en ruimte voor. En ik heb het gevoel dat ik, terwijl ik ren, glimpsen van God zie in de prachtige natuur om mij heen. In de zingende vogels en in een vriendelijke groet van een onbekende voorbijganger.

Dus misschien hoef je niet per sé naar de kerk te gaan om over God te denken of hem te ontmoeten.
Misschien kun je hem wel overal ontmoeten.

Wijs als Salomo

2009-03-15T05:23:00.001-07:00

Regelmatig verzucht ik: 'Had ik maar de wijsheid van Salomo.' Als moeder heb ik het gevoel dat ik de hele dag door belangrijke beslissingen en weloverwogen oordelen moet vellen met als inzet de geestelijke en lichamelijk gezondheid van mijn kinderen.

Is het bijvoorbeeld al warm genoeg om zonder jas buiten te spelen, en mag Piet van vijf al alleen naar de speeltuin? En heeft Jan heus PDD-NOS, wat ik betwijfel? Maar ja, wie ben ik. Ik ben Salomo niet. Ik ben maar een moeder die haar werk zo goed mogelijk probeert te doen.

Ach had ik maar de wijsheid van Salomo, dan zou mijn leven een stuk makkelijker zijn.

Maar dan verbleef ik nu waarschijnlijk op een zwaar bewaakte afdeling van de dichtstbijzijnde penitentiaire inrichting, vanwege mijn suggestie baby's in twee stukken te hakken om de juiste moeder te identificeren.

Op bezoek bij God?

2009-03-09T06:48:00.000-07:00

Ik ben een trouweloze kerkganger. De laatste keer dat ik de kerk bezocht was op kerstavond voor een kinderkerstdienst. Lange tijd voelde ik me schuldig als ik zo lang spijbelde, maar nu vraag ik me af: is kerkbezoek echt nodig om God op te zoeken?

De zondagochtenden hebben zich op een natuurlijke manier ontpopt tot mijn kans een flink eind te gaan hardlopen. En ik verbeeld me dat ik tijdens het hardlopen God ook vind. In de zacht wuivende bomen, een vriendelijke groet van een fietser en het gezang van de vogeltjes.

Dus misschien hoef je niet naar de kerk om God te ontmoeten.
Misschien kun je hem wel overal tegen komen.

Gastpost: Maria, Maria

2009-02-25T03:38:00.000-08:00

Maria is hot

De Beatles bezongen haar wijsheid, ze was de inspiratie voor Michelangelo's hartverscheurende Pietà, ze was het boegbeeld van de controversiële campagne van de KRO en er is zelfs een tijdschrift dat haar naam draagt.

Wie was deze vrouw? Ze raakte ongewenst zwanger terwijl ze maagd was, werd daardoor bijna gedumpt door haar verloofde Jozef, en beviel in een stal. Later verloor ze haar zoon aan een moordlustige menigte die hem letterlijk en figuurlijk aan het kruis nagelde.

Theologe en thuisblijfmoeder Beatrijs Hofland laat haar licht over Maria schijnen in deze gastpost.

Veel leesplezier!

Nicole

Maria, Maria

door Beatrijs Hofland, theologe en thuisblijfmoeder

The most beautiful sound I ever heard:
Maria, Maria, Maria, Maria.
All the beautiful sounds of the world in a single word:
Maria, Maria, Maria, Maria, Maria, Maria

(Uit: Westside Story)

Waarom schrijft een protestant over Maria?

In de protestantse godsdienst is Maria belangrijk als moeder van Jezus, maar heeft ze niet die centrale plaats die ze bij katholieken inneemt. Maria kwam op bijzondere momenten op mijn weg, zoals bij de trouwerij die hieronder beschreven wordt. Zoals bij de afbeelding die ik van een belangrijke vriend kreeg. Zoals bij mijn studie naar vrouwen en geloof, waardoor ik een andere, meer revolutionaire kant van Maria leerde kennen. En ik gaf mijn dochter als doopnaam Elisabeth, naar mijn schoonmoeder en Maria's nicht Elisabet, die wist dat Maria Jezus zou baren:

Toen Elisabet de groet van Maria hoorde, sprong het kind op in haar schoot; ze werd vervuld van de heilige Geest en riep luid: ‘De meest gezegende ben je van alle vrouwen, en gezegend is de vrucht van je schoot! Wie ben ik dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt? Toen ik je groet hoorde, sprong het kind van vreugde op in mijn schoot.
Gelukkig is zij die geloofd heeft dat de woorden van de Heer in vervulling zullen gaan.’ (Lukas 1: 41-44, Nieuwe Bijbelvertaling)

Als je met zo’n vreugdevol verhaal ter wereld komt, moet het leven wel een goede bestemming voor je hebben!

Maria als moeder aller moeders

Maria wordt als moeder van Jezus, ook wel moeder Gods genoemd. Andere namen voor haar zijn: Moeder aller moeders, heilige, voorbidster. Maar wie was deze vrouw eigenlijk?

Wie was Maria?

In de bijbelse geschiedenis is Maria de uitverkorene om de zoon des Mensen, Jezus Christus, te baren. Ze is op dat moment nog maagd, en verloofd met Jozef, maar raakt op mysterieuze wijze zwanger. Menig man zou de verloving verbreken, maar Jozef doet dat niet omdat een engel hem vertelt dat Maria de zoon van God zal baren.

Jezus wordt geboren en krijgt volgens de traditie nog meer broers en zussen. Hij groeit op in Nazareth en al jong komt hij in de tempel om daar te leren en Gods woord te verkondigen.

Gaandeweg zijn leven ontmoet hij nog meer Maria’s: Maria van Magdala, die een zeer goede vriendin wordt, en Maria, de moeder van Johannes, die hem op zijn laatste levensmomenten bijstaat.

Als er gesproken wordt over Maria, moeder aller moeders, wordt de moeder van Jezus bedoeld.

Weinig over Maria in de bijbel

Er zijn eigenlijk maar een paar bijbelse teksten over Maria (zie de Evangeliën naar Markus, Matteus, Lukas en Johannes). Eigenlijk is het hele geboorteverhaal van Jezus erg summier. Pas toen de eerste christenen in de gaten kregen hoe belangrijk zijn boodschap was, werd er meer waarde gehecht aan zijn levensverhaal.

Dat noemt men de latere traditie: er is later veel informatie toegevoegd rondom Jezus’ leven. Het jonge christendom had heel wat uit te leggen aan de bestaande, veel oudere godsdiensten. Hoe meer wonder- en profetieverhalen rond Jezus en Maria er verschenen, hoe authentieker en steviger de godsdienst werd.

Wonderverhalen rondom Maria

In de loop van de geschiedenis zijn er veel wonderverhalen rond Maria geschreven. Deze zijn afkomstig uit volksverhalen, legenden, wonderervaringen van gewone mensen maar ook de officiële kerk. Dit gebeurde omdat, doordat de tekst zo beperkt is, er veel vragen waren.

Als Maria de moeder van Jezus is, hoe heilig is zij dan zelf? Als Maria zo heilig is, hoe is zij dan gestorven? Als antwoord op deze en andere vragen heeft de kerk nieuwe verhalen over Maria tot waargebeurd verklaard. Dat zijn de zogenaamde kerkelijke dogma’s zoals 'Maria’s Hemelvaart' en 'Maria onbevlekt ontvangen'. Deze verhalen vind je niet terug in de bijbel, maar zijn afkomstig uit volkstradities.

Relatief weinig vrouwen in de bijbel

Er zijn in de bijbel relatief weinig verhalen over vrouwen, misschien dat Maria daarom altijd zo'n aantrekkingskracht heeft gehad, vooral op vrouwen. Haar plaats als middelares, iemand die jouw gebed bij God kan brengen, werd steeds meer ingekleurd.

Maria is toegankelijk voor veel mensen, misschien wel omdat zij vrouw en moeder is, en daardoor dichterbij lijkt dan God de Vader. Je kunt haar vragen om voor je te bidden (als voorbidster) en je kunt om haar zegen vragen, zoals deze bruid deed tijdens haar trouwdienst:

De bruid in haar stralend witte jurk knielt neer bij een icoon van Maria. Ogen gesloten, handen gevouwen. Haar blonde haar vangt net een zonnestraal. In alle stilte spreekt ze woorden die voor de voor de omstanders onhoorbaar blijven. Achter haar wacht het publiek in stilte en eerbied af, terwijl de klanken van het Ave Maria door de luidsprekers de zaal in stromen. Dan staat ze op, met betraand gezicht en glimlacht naar haar bruidegom.

Deze scène komt niet uit een toneelstuk, is niet al honderden jaren oud, maar is een weergave van een modern huwelijk. De bruidegom, al vader van twee tienerdochters, hertrouwt met de nog kinderloze jonge bruid. Zij was daar alleen met haar gedachten, haar traditie, duizenden vrouwen die haar waren voorgegaan.

Ze bad Maria om bijstand in haar huwelijk en om een zegening van het huwelijk in de vorm van kinderen! Het is in de katholieke traditie een gewoonte om als pasgetrouwden een ogenblik te bidden bij het Mariabeeld, terwijl het Ave Maria klinkt.

Meestal steekt de bruid ook een kaars aan uit een bloemstukje dat het bruidspaar meebrengt. Bidden bij Maria is even stilstaan bij de moeder van Jezus, die alles wat er in het leven kan gebeuren heeft meegemaakt. Het is ook een moment om haar zegen te vragen, over de kwetsbaarheid van het net gegeven jawoord. Want Maria wist als geen ander wat het betekent om echt ja te zeggen tegen de Ander, tegen God.

Ik vind het veelzeggend dat in dit patchworkgezin, de jonge vrouw haar plaats opeist door te zegen: ik wil graag kinderen met deze man, en daarbij om hulp van de moeder aller moeders vraagt. Ongewoon misschien ook, want echtscheiding past niet bij de kerkelijke traditie, evenmin als hertrouwen. Het is of Maria deze bruid de moed gaf dit huwelijksavontuur aan te gaan.

Ik denk dat in andere tradities eerder de pastor of voorganger in vertrouwen wordt genomen. Zo heb ik zelf bij mijn tweede huwelijk een zegen gevraagd aan God, uitgesproken door de pastor/predikant. Een zegen vragen betekent goedkeuring vragen. En een zegen vragen aan Maria of God, betekent dat je de goedkeuring aan de Allerhoogste vraagt. En dat is nogal wat, als je daarmee tegen de offciële kerk ingaat die immers hertrouwen afkeurt…

Toch is er ruimte binnen het geloof om die zegen te vragen en ik denk dat dat ook de kern van het geloof is: het goede krijgt het laatste woord, de oordelen van mensen zijn minder belangrijk dan het oordeel van God.

Het Ave Maria (letterlijk: wees gegroet) is daarbij heel passend de songtekst voor het gebed. Het Ave Maria is het gebed van Elisabeth en aartsengel Gabriel aan Maria toen haar verteld werd dat ze zwanger was van de Verlosser:

Wees gegroet Maria,
vol van genade, de Heer is met u;
gij zijt de gezegende onder de vrouwen,
en gezegend is Jezus,
de vrucht van uw schoot.
Heilige Maria, moeder van God,
bid voor ons zondaars,\
nu en in het uur van onze dood.
Amen.

Ave Maria, Wees Gegroet

Vele componisten, waaronder Verdi, Schubert en Gounod zetten het Ave Maria op muziek. En iedere dag wordt overal ter wereld dit weesgegroet gebeden. Thuis, op scholen, kerken, ziekenhuizen, overal wordt Maria als moeder van alle gelovigen gevraagd om haar moederlijke zorg en om haar gebeden voor ons.

Wat mooi om de dag te beginnen met een gebed of gedachte gewijd aan Maria! Aan de moeder die het moeilijkste heeft doorstaan wat een moeder kan meemaken: haar eigen zoon afstaan aan een groter doel, haar eigen zoon zien lijden. En tegelijk de grootste blijdschap die je je als moeder kunt voorstellen: zien hoe je zoon zijn eigen weg gaat en zijn levensdoel vervult.

Is dat niet wat ons tot moeders maakt? En is dat niet het doel van iedere moeder: je kinderen zien opgroeien tot liefhebbende mensen die hun levensdoel bereiken?

Bidden tot Maria raakt je ziel, het is als praten met honderden generaties moeders die je zijn voorgegaan en die je een richting willen wijzen: dit is je bestemming, zo is het goed. Letterlijk: het zij zo (= amen).

Meer lezen van Beatrijs?

Bezoek dan haar blog!

Open je ogen

2009-02-17T07:33:00.000-08:00

Er gaat niets boven het geluid van Spelend Kind. Het zachte tikken van duploblokken, de lichte tromroffel van een vallende dobbelsteen en het geluid van papier dat aan flarden wordt gekleurd. Als moeder ken ik geen groter goed dan kinderen die urenlang kunnen spelen.

Maar mijn kinderen vinden duploblokken en gezelschapsspelletjes 'saai' en 'stom', en ik torste mijn teleurstelling en desillusie als een overvolle Aldi boodschappentas met mij mee.

Tot ik mij op een dag bewust werd van het geluid van Spelend Kind: bliep-bliep, tsjing-tsjing, pow-pow en pang-pang. Urenlang spelen mijn kinderen met Nintendo's, computers en Playstations.

Al die tijd was mijn verlangen naar kinderen die urenlang kunnen spelen al vervuld, ik had het alleen niet gezien omdat het op een andere manier was dan ik voor ogen had.

Het doet me denken aan een verhaal in Annie Lamotts boek 'Traveling Mercies'.

'Een oude man zit te drinken aan een bar in Alaska. Hij vertelt de barkeeper hoe hij zijn geloof in God heeft verloren sinds zijn vliegtuig neerstortte in de toendra.
'Ja,' zegt hij bitter, 'ik lag daar in het wrak en bad met al mijn kracht tot God dat hij me zou redden, maar hij stak geen vinger uit om me te helpen. Ik geloof niet meer in een God die het niks kan schelen wat er met mij gebeurd.'
'Maar je zit hier aan de bar tegen mij te praten,' zei de barkeeper. 'Blijkbaar ben je gered.'
'Ja zei de man kortaf: omdat er uiteindelijk een eskimo kwam die me redde!'

Voortaan probeer ik mijn ogen te openen voor wat het leven me aanbiedt, want wellicht is het precies wat ik zocht.

Als Jezus terug komt

2009-02-02T05:18:00.000-08:00

Als kind van het platteland bezocht ik met veel plezier de bijbehorende plattelandsschool, waar een Calvinistische sfeer heerste. We lazen boeken over jongetjes met namen als Dop, die in hoofdstuk één een koekje stalen en daarover de rest van het boek dan verteerd werden door schuldgevoel.

Er was geen 'locatieleider' maar een hoofdmeester die tegenover de school woonde. Eerbiedig spraken wij hem aan met Meester en met ijzeren vuist regeerde hij de school terwijl hij les gaf in de zevende en achtste klas.

Ik was bang voor Meester, en velen met mij. Ieder kind had wel zijn eigen oorlogsverhaal. En we kenden allemaal de overlevering over de dag dat Meester ziek was. Een aankondiging die met gejuich werd ontvangen, want welk kind wil nou niet een vrije dag? Maar bij het zien van zoveel vreugde, sleepte Meester zich van zijn ziekbed en greep wraakzuchtig de vrolijke kornuiten in hun nietsvermoedende nekvel.

Het was een school met de bijbel, en iedere ochtend begon met een bijbelverhaal en psalmen en gezangen. En op maandagochtend declameerden we trots het gezang dat we hadden moeten leren.

Ik luisterde met open mond naar al die spannende bijbelverhalen en leefde hevig mee met Simson en die valse Delila. Ontzet was ik steeds opnieuw over die arme Eli die met zijn stoel achterover viel en daardoor zijn nek brak. Voortaan keek ik wel twee keer uit voor ik in mijn stoel achterover leunde!

Op een sombere januaridag liet Meester ons een krantenartikel zien, met daarop een foto van de lijkwade van Turijn. Op de foto stond een schemerige gezichtsafdruk van iemand die inderdaad veel leek op de afbeeldingen van Jezus zoals ik die kende. Meester koppelde de foto aan de belofte dat Jezus vast binnenkort op aarde zou komen.

Vol verwachting klopt toen mijn hart, en dagelijks speurde ik de hemel af of ik Jezus al zag komen. Vooral op bijzonder mooie zonnige dagen wist ik het zeker: vandaag komt Jezus! En in gedachten zag ik hem afdalen op dezelfde mooie witte wolk waarop hij vertrokken was.

Inmiddels ben ik bijna veertig en hoewel ik soms nog stiekem in de lucht kijk of ik Jezus al zie aankomen, voel ik me sterk aangesproken door het spirituele christendom, zoals Anneke Pokerman dat beschrijft in haar boek 'De kerk loslaten.'

'In het spirituele christendom ligt de nadruk op 'Jezus als gids die een weg baant en leidt naar ons binnenste om onze goddelijke geest, de Christus in ons, te vinden en zo het contact met de geestelijke wereld te herstellen. en het zou wel eens kunnen zijn dat de verwachte wederkomst niet in een verre toekomst en overal op hetzelfde moment plaatsvindt, maar dat de Christus bij ieder mens persoonlijk 'wederkomt', als die mens geestelijk in staat is om Hem te herkennen en te ontmoeten.'

Voetstappen in het zand

2009-01-29T10:31:00.000-08:00

Omdat ik in de loop der jaren, in mijn gelijktijdige hoedanigheden van kok, ober èn gast steeds sneller ben gaan eten, ben ik altijd veel eerder klaar dan de kinderen. Om de tijd te verdrijven en bovendien een leuke, verantwoorde moeder te zijn lees ik daarom de kinderen uit de bijbel voor.

Maar op een gegeven moment riepen de kinderen van te voren al: 'Simson, Delila probeert je er in te luizen,' en dus besloot ik eens iets anders voor te lezen. Bijvoorbeeld het prachtige gedicht 'Voetstappen in het Zand'.

Hartstochtelijk declameerde ik dit prachtige gedicht, en ontroerd wierp ik een verwachtingsvolle blik op de gezichten van mijn kinderen.

'Mama, je zei dat hij lag, hoe kan hij dan naast je lopen?!' riep Jan.
'Nee Jan, dat zei ik niet. Ik zei dat hij liep.'
'Nietes,' zei Jan, 'je zei lag, dus dat klopt niet.'
'Nee, dat klopt niet,' stemde Teuntje in.
'En het vriest, dus dan laat je geen voetstappen achter in het zand,' wist Ot.

Toen zuchtte ik diep en dacht bij mezelf: 'Dit is vast zo'n moment waarop God mij draagt.'

Voetstappen in het Zand

Ik droomde eens en zie ik liep aan 't strand bij lage tij. Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij.
We liepen samen 't leven door en lieten in het zand, een spoor van stappen, twee aan twee; de Heer liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop, in tijden van geluk en vreugd, van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek, zag ik langs heel de baan, daar waar het juist het moeilijkst was maar één paar stappen staan.
Ik zei toen: "Heere, waarom dan toch?" Juist toen 'k U nodig had, juist toen ik zelf geen uitkomst zag op 't zwaarste deel van 't pad...
De Heer keek toen vol liefde mij aan en antwoordde op mijn vragen: "Mijn lieve kind, toen 't moeilijk was, toen heb Ik jou gedragen.

Geschreven in 1936 door Mary Stevenson (1922-1999)

Vraag en u zal gegeven worden?

2009-01-12T04:17:00.000-08:00

1 Kron. 4:10

Jabes nu riep de God van Israël aan met de woorden:
Wil mij toch overvloedig zegenenen mijn gebied vergroten,
laat uw hand met mij zijn,
weer van mij het kwade
zodat mij geen smart treft.

En God schonk wat hij had gevraagd.

Vol enthousiasme lees ik Elizabeth Gilberts boek Eten, Bidden en Beminnen, en moet het regelmatig even neerleggen om adhesiebetuigingen te juichen of om mij te verwonderen en te verheugen over wat ik nu toch weer lees.

Zo maakte bijvoorbeeld deze passage veel indruk op me. Het gaat over wat je God nou eigenlijk kunt vragen.

p 51
Ik vind het niet fijn om te vragen: 'Wilt u dit of dat in mijn leven veranderen, want daar heb ik moeite mee/' Want - wie zal het zeggen? - misschien wil God wel om de een of andere reden dat ik met die bewuste uitdaging geconfronteerd word. Ik bid liever om de moed om dat wat op mijn pad komt kalm tegemoet te treden, hoe het uiteindelijk dan ook uitpakt.
Iva luisterde beleefd en vroeg toen: 'Waar haal je dàt stomme idee nu weer vandaan?'
'Hoe bedoel je?'
'Waar haal je het idee vandaan dat je in je gebeden tot het universum geen specifieke verzoeken mag doen? Je maakt deel uit van het universum, Elizabeth. Je bent lid van het kiesdistrict, dus je hebt het volste recht om deel te nemen aan de acties van het universum en om je gevoelens kenbaar te maken. Dus leg God vooral je mening voor. Zeg waar het op staat. Geloof, me het zal op zijn minst in overweging worden genomen.'
'Echt?' Dit was helemaal nieuw voor me.
'Echt! Moet je horen, stel dat je nu een verzoekschrift aan God zou opstellen, wat zou er dan in staan?'

Elizabeth Gilbert schrijft God daarop een verzoekschrift waarin ze vraagt dat haar man zal instemmen met de scheiding, en diezelfde dag nog krijgt ze een telefoontje van haar advocaat dat hij heeft ingestemd. Toeval? Of God? Ik moet denken aan een uitspraak van Albert Schweitzer: 'Toeval is de naam die God gebruikt als hij anoniem wil blijven.'

Het idee dat je God om alles kunt en mag vragen vult me met vreugde. Wat zal ik hem eens vragen?! Om te beginnen vraag ik natuurlijk dat alles goed zal gaan met de kinderen en dat we allemaal in goede gezondheid mogen blijven. En verder? Ik zou dolgraag willen dat een uitgever mijn blog Berichten van Het Moederfront wil uitgeven!

En verder?

In de Boeddhistische leer worden problemen zo belangrijk gevonden om een leven vol groei en vrede te hebben dat ze er in een Tibetaans gebed zelfs om vragen: 'Schenk me de gepaste moeilijkheden en beproevingen tijdens mijn reis opdat mijn hart waarlijk ontwaakt en mijn streven naar bevrijding en universeel medeleven waarlijk vervuld mag worden.'

Toch ben ik huiverig om om problemen te bidden. Bovendien, die komen vast zo ook wel!

Wat zou jij God vragen?

Vertrouwen

2009-01-07T06:54:00.000-08:00

In Lucas 4: 1-13 stelt de duivel Jezus op de proef. De proef die op mij als kind veel indruk maakte, en die ik ook nu nog regelmatig overpeins, is deze:

9 De duivel bracht Jezus naar Jeruzalem en zette hem op het hoogste punt van de tempel, en hij zei tegen hem: ‘Als u de Zoon van God bent, spring dan naar beneden. 10 Want er staat geschreven: “Zijn engelen zal hij opdracht geven om over u te waken.” 11 En ook: “Op hun handen zullen zij u dragen, zodat u uw voet niet zult stoten aan een steen.”’ 12 Maar Jezus antwoordde: ‘Er is gezegd: “Stel de Heer, uw God, niet op de proef.”’

Wat betekent dit in mijn dagelijks leven, en hoe pas ik het toe? Ik snap bijvoorbeeld best dat ik eerst moet kijken voor ik oversteek, en niet blindelings de weg moet oplopen in de overtuiging dat God me wel zal redden!

Maar aan de andere kant hoor en lees ik ook veel dat je soms dingen moet loslaten, en ze als het ware bij God moet neerleggen. En dan vertrouwen hebben dat het goed komt.

Hoe combineer je deze twee verschillende uitgangspunten, en hoe weet je van welke sprake is? Wanneer moet je zelf 'aan de bak' en wanneer is het tijd om los te laten en te zeggen: 'Niet mijn wil geschiede, maar de Uwe.'

En hoe herken je de hand van God? Ik wil niet zoals deze meneer zijn:

Een zwemmer, een diep gelovig man, zwom in zee, toen hij in een draaikolk terecht kwam. Al snel kwam er een boot van de reddingsbrigade naar de man toe. Ze riepen: De draaikok heeft een enorme zuigkracht en je kunt verdrinken! Kom bij ons aan boord!'
Maar de zwemmer weigerde: 'ik ben een gelovig mens en ik geloof dat God mij redden zal!'
De tijd begon te dringen. De man begon al te hoesten van het zeewater wat hij binnen kreeg. Daar kwam een helikopter van de kustwacht. Met een megafoon riepen ze de man toe: 'Grijp de 'stoel' (reddingslijn)'.
Maar de man zei: 'Nee, ik geloof in God en vertrouw er op dat hij mij zal redden.'
Toen de man verdronken was, kwam hij voor God's troon. Verontwaardig over wat hem overkomen was vroeg hij: 'Waarom hebt U mij niet gered terwijl ik zo op u vertrouwde?' en God antwoordde de man: 'Wat moest ik nog meer doen dan?
Ik stuurde je notabene een reddingsboot en een helikopter!'

Ik heb zoveel vragen.
Moet ik gaan zoek naar antwoorden, of rustig met vertrouwen wachten tot ze zich aan dienen?

Ontmoeting met God

2009-01-02T07:19:00.000-08:00

Na de geboorte van mijn vierde kind, mijn zoon Ot, hadden we zoals gewoonlijk een kraamhulp die mij en Ot verzorgde, en het huishouden draaiende hield. Ergens tijdens de acht dagen dat ze in ons huis was vertelde ze over haar liefde voor hardlopen. Ze vertelde hoe ze daar altijd zo rustig van werd, hoe ze genoot van de prachtige natuur om haar heen en dat haar gedachten er kalm van werden.

Ik vond hardlopen zo ongeveer de stomste sport die er was. Zo maar in het wilde weg rond rennen, nergens naar toe? Ik snapte daar helemaal niets van. Ik bekeek hardlopers dan ook met een mengeling van onbegrip en medelijden. Maar haar woorden raakten me. De belofte van kalmte en rust raakten een gevoelige snaar, in een periode van kwetsbaarheid en openheid.

De geboorte van een kind heb ik altijd als een soort van crisis ervaren, een breekpunt in mijn leven, die het oude openbrak en ruimte maakte voor nieuwe inzichten. Misschien stond ik daardoor voor het eerst van mijn leven open voor het idee van hardlopen.

Toen ik hersteld was van de bevalling printte ik een beginnersschema uit van het internet, en begon met wandelingen van twintig minuten. Tijdens de wandelingen droeg ik Ot in een babybundler tegen me aan, en kwam helemaal uitgeput thuis. In zo'n drie tot vier maanden bouwde ik dit langzaam maar zeker op tot ik warempel dertig minuten achter elkaar kon hardlopen.

Dat is bijna acht jaar geleden en ik loop nog steeds.

Voor mij is die kraamhulp een ontmoeting met God geweest. Ze kwam in mijn leven op een moment dat ik er voor open stond en gaf me een manier om tot rust te komen, mijn emotionele evenwicht te hervinden in mijn hectische bestaan als moeder.

Ben ik Maria of Marta?

2008-12-27T07:35:00.000-08:00

'Onderweg kwam hij in een dorp waar een vrouw, een zekere Marta, hem in haar huis ontving. Ze had een zuster die Maria heette. Die was aan de voeten van de Heer gaan zitten en luisterde naar wat hij te zeggen had. Maar Marta had al haar aandacht ndig voor de vele huishoudelijke zorgen.

'Heer,' kwam ze Jezus vragen, 'doet het u niets dat mijn zuster mij alles alleen laat doen? Zeg haar toch dat ze me moet komen helpen!'

'Marta, Marta!' antwoordde de Heer haar. 'Je maakt je zorgen en bent druk in de weer met veel dingen; toch is er maar één ding nodig. Maria heeft goed gekozen en haar deel zal haar niet worden afgenomen.'" (Luke 10:38-42).

Als moeder vraag ik me vaak af welke rol ik speel: die van Marta of die van Maria. Ben ik druk, druk, druk, druk, druk met het huishouden, koken, wassen enz? Of ben ik als Maria, die de boel de boel laat en de tijd neemt om te luisteren.

Als kind had ik altijd medelijden met Marta. Ze was hard aan het werk, hartstikke druk, en ze moest alles alleen doen! Terwijl haar luie zus mooie sier maakte bij hun gast Jezus. En toen ze steun zocht bij Jezus zei hij ook nog dat Maria 'goed gekozen' had.

En ik maar denken dat hard werken beloond werd.

Ik denk dat de les is dat je goede prioriteiten moet stellen. Dat de tijd nemen om naar mensen te luisteren belangrijker is dan een schoon huis. Als gast heb ik inderdaad veel liever dat de gastvrouw zich met mij bemoeit dan dat ze steeds aan het redderen is! Mijn schoonouders hebben daar bijvoorbeeld een handje van. Ik zit meestal in eenzaamheid in de woonkamer terwijl zij druk rondrennen om van alles voor me te halen.

Als gastvrouw blijk ik dan ook een Maria te zijn. Van te voren zorg ik dat ik alles klaar heb, zodat ik tijdens bezoek niet hoef te 'redderen'. Ik zorg dat ik voldoende koffie zet, en zet dat klaar in een thermoskan. Alle versnaperingen presenteer ik op een jolig schoteltje. Vervolgens ga ik zitten en geef mijn gasten mijn onverdeelde aandacht, en vergeet daardoor meestal ze een tweede rondje aan te bieden. Gelukkig pakken de meeste gasten dan gewoon zelf.

Als moeder probeer ik zowel Martha als Maria te zijn. Terwijl ik mijn huishoudelijke werk doe ben ik ook beschikbaar voor de kinderen. Om kusjes op pijnlijke knieën te geven, een pleister te plakken en er simpelweg 'te zijn'.

Wie ben jij?
Ben jij Martha of Maria?

Op welke weg ben jij?

2008-12-24T04:57:00.001-08:00

Ik heb Jezus gevonden!

2008-12-23T04:11:00.001-08:00

Kijk eens wie ik heb gevonden?! Kindje Jezus! En ik hoefde niet eens een ster te volgen om hem te vinden. Ik vond hem simpelweg door eens flink op te ruimen.

Ik heb goede herinneringen aan Kindje Jezus. Als kind sloegen mijn zussen en ik elkaar bijkans de hersens in over de vraag wie met hem mocht spelen. Dit alles terwijl mijn moeder wanhopig Kerstmuziek met teksten als 'Vrede op aarde' afspeelde.

Het ziet er naar uit dat ik heb gewonnen! Want raad eens wie Kindje Jezus anno 2008 heeft?

Maria, moeder van Jezus

2008-12-16T06:18:00.000-08:00

Moeder worden, het moment dat je voor het eerst dat glibberige, natte babylijfje in je armen neemt is onbeschrijflijk.

Niets is daarna nog hetzelfde. Plotseling deel je de hoofdrol in het schouwtoneel van je leven, en jouw verhaallijn wordt verweven met de verhaallijn van je kind. Je schuift een generatie op, na jou komt er nog iemand. Je was altijd al iemands kind, maar nu ben je ook iemands ouder. En jouw geluk is voortaan verbonden met het geluk van je kind.

Op het moment dat ik mijn kinderen voor het eerst in mijn armen hield voelde ik altijd een enorme drang ze te beschermen, ze veilig te stellen voor eventuele pijn. Ik wenste ze niets dan goeds toe.

Zo rond Kerstmis gaat mijn moederhart dan ook uit naar Maria, die volgens de overlevering haar kind baarde in een stal. Een kind dat in zijn leven de meeste bijzondere dingen deed, een kind dat ze verloor aan de dood.

Daarom vind ik de tekst van dit lied zo prachtig. Het is een lied voor de moeder die Maria was, en het leest als een brief.

Mary, did you know?

[Originally written by Mark Lowry and Buddy Greene]

Mary, did you know
that your Baby Boy would one day walk on water?
Mary, did you know
that your Baby Boy would save our sons and daughters?
Did you know
that your Baby Boy has come to make you new?
This Child that you delivered will soon deliver you.

Mary, did you know
that your Baby Boy will give sight to a blind man?
Mary, did you know
that your Baby Boy will calm the storm with His hand?
Did you know
that your Baby Boy has walked where angels trod?
When you kiss your little Baby you kissed the face of God?

Mary did you know.. Ooo Ooo Ooo

The blind will see.
The deaf will hear.
The dead will live again.
The lame will leap.
The dumb will speak
The praises of The Lamb.

Mary, did you know
that your Baby Boy is Lord of all creation?
Mary, did you know
that your Baby Boy would one day rule the nations?
Did you know
that your Baby Boy is heaven's perfect Lamb?
The sleeping Child you're holding is the Great, I Am.

Jezus versus de Kerstman

2008-12-11T04:12:00.001-08:00

Tot mijn onaangename verrassing merkte ik dat mijn jongste zoon Piet (5) kerstmis bovenal associeerde met de komst van de Kerstman. Dus zette ik een tegenoffensief in, bestaande uit een zorgvuldig uitgekiende mix van zwartmakerij van de Kerstman (de Kerstman pest Sinterklaas en hij heeft zijn 'look' gejat) en de verkondiging van de blijde boodschap: met Kerstmis vieren we de geboorte van het kindje Jezus!

Mijn tegenoffensief blijkt succesvol, want vanmorgen zei Piet op trouwhartige toon: 'Nou duurt het niet meer zo lang tot het kindje Jezus wordt geboren, hè mama!' en hij voegde er aan toe: 'En komt hij dan bij mij in de klas?!'

Toch blijft de Kerstman alom tegenwoordig en lijkt veel zichtbaarder dan Jezus. Daarom heb ik een plan B: 'If you can't beat them, join them!'

Ben ik mijn broeders hoeder?

2008-12-09T02:13:00.000-08:00

Mijn vijf kinderen bemoeien zich voortdurend met elkaar. Dat leidt geregeld tot ruzies en gekwelde kreten als: 'Bemoei je er niet mee!' en 'Jij bemoeit je ook altijd overal mee!'

Maar zoals alles een keerzijde heeft, heeft hun bemoeizucht dat ook: en dat is dat ze zich ook erg om elkaar bekommeren. Toen bijvoorbeeld Piet laatst ziek was, lieten de anderen hem grootmoedig het tv-programma kiezen, een privilege waar ze elkaar normaal graag de koppen om inslaan.

Dus op de vraag: 'Ben ik mijn broeders hoeder?' luidt het antwoord van mijn kinderen een volmondig: 'Ja!'

En als moeder vind ik dat heel fijn. Ik hoop dat ze ook later, als ze volwassen zijn, zich nog zo om elkaar zullen bekommeren.

Wie goed doet, goed ontmoet

2008-12-02T03:32:00.000-08:00

Een van onze buurjongetjes loopt graag met ons mee naar huis als de school uitgaat. Gisteren was ik toevallig met de auto, en hij stond er wat beteuterd bij met zijn rode stepje, dus zei ik: 'Gooi hem maar in de auto, dan kun je lekker met ons meerijden!'

Vandaag was ik weer ouderwets te voet, met op mijn hoofd een oncharmante muts, want ik had mijn haren net gewassen en wilde een verkoudheid vermijden. Ons buurjongetje nam mij vorsend op en zei toen: 'Staat je goed, Otsmoeder! Die muts!' Aangenaam verrast nam ik zijn compliment in ontvangst. Toen voegde hij er aan toe: 'En ik zat een keer bij jullie in de auto hè?!'

Het deed me denken aan het gezegde: 'Wie goed doet, goed ontmoet!'
Je geeft vriendelijkheid en je krijgt het weer terug!
Is het niet prachtig?

Een Moeder is als de Goede Herder

2008-11-26T05:34:00.000-08:00

Nederlandse moeders werken massaal in deeltijd. Ze krijgen daar voor veel kritiek, en er is zelfs een speciale Taskforce ingesteld om er voor te zorgen dat Nederlandse moeders meer buitenshuis gaan werken.

Maar Nederlandse vrouwen vinden het belangrijk om zelf voor hun kinderen te zorgen, en geef ze eens ongelijk! Als moeder en vader ben je immers uniek: niemand kan zo van je kind houden als jij. Op je werk kun je vervangen worden, maar in je gezin ben je onvervangbaar.

Maar in plaats van dit te respecteren wordt er meesmuilend gepraat over de 'Nederlandse Moederschapsideologie', en dat Nederlandse moeders die eindelijk eens moeten loslaten.

Nou ben ik niet iemand die met bijbelteksten smijt. Daar ken ik de teksten niet goed genoeg voor, en bovendien is de bijbel voor velerlei uitleg vatbaar. Maar toen ik ergens over Jezus' gelijkenis van de Goede Herder (Johannes 10) las, kon ik dat niet anders zien dan als een bevestiging van het gevoel en de keuze van de Nederlandse moeders!

Dus buk maar even, want ik ga met een bijbeltekst gooien:

De goede herder geeft zijn leven voor zijn schapen. Een gehuurde kracht is geen echte herder, de schapen zijn niet van hem zelf. Wanneer hij een wolf ziet komen, laat hij ze in de steek en rent weg; en de wolf rooft de schapen en jaagt ze uiteen.

De gehuurde kracht rent weg omdat hij alleen voor geld werkt en geen hart heeft voor de schapen.

Hoewel ik er van overtuigd ben dat er vele pedagogische medewerkers op kinderdagverblijven, nanny's en oppassen zijn die hun werk met hart en ziel doen, uiteindelijk blijven ze een ingehuurde kracht.

Wie zou jij liever hebben: de Goede Herder of de ingehuurde kracht?

Koopzondag versus De Dag Des Heren

2008-11-24T10:34:00.000-08:00

De 24-uurs economie rukt steeds verder op. In Amsterdam zijn de winkels in het centrum al elke zondag open, en in steeds meer steden één keer per maand.

En dat terwijl zondag toch een rustdag was, een dag duidelijk anders dan de andere dagen van de week. Als kind betekende dit, dat we niet mochten afspreken met vriendjes en vriendinnetjes, en dat de zondag dus saai was. Maar anders was hij wel!

Toch kan ik me wel wat bij de openstelling van winkels op zondag voorstellen. Met de grote nadruk op deelname aan het arbeidsproces moeten steeds meer mensen alle huiselijke besognes in het weekend proppen. Zou het dan niet handig zijn als je ook op zondag boodschappen kunt doen? En wat belet je om zelf wel de zondagsrust in acht te nemen? Je bent tenslotte niet verplicht gebruik te maken van de 24-uurs economie.

De Protestantse Kerk Nederland protesteert tegen de oprukkende 24-uurs economie en de oprukkende koopzondagen met een kostelijke en humorvolle actie. De kerk krijgt veel kritiek dat ze niet met haar tijd meegaat, maar met deze poster maken ze een boel goed vind ik!

Hoe beschouw jij jezelf?
	Nederlands-Hervormd/ Protestant
	Katholiek
	Gereformeerd
	Pinkstergemeente
	Buitenkerkelijk
	Boeddhist
	Islam
	Anders

Free polls from Pollhost.com