Email Abonnement

Monday, September 27, 2010

Niet zo Zen

Hè, hè, vanochtend is het me eindelijk gelukt mijn tien minuten mediteren weer te doen. Hoe drukker het leven is, hoe moeilijker ik het vind die tien minuten te gaan zitten! Terwijl juist dan meditatie zoveel rust kan brengen, neem ik aan.

Wat ik ook lastig vind is dat mijn oudste dochter vaak het eerste uur, of zelfs de eerste twee uur vrij heeft. Het idee dat er elk moment iemand binnen kan komen maakt me onrustig, en dan vind ik het nog moeilijker me te concentreren.

Dus toen ze vanochtend naar school vertrok ben ik meteen naar mijn stoel gerend, zette de eierwekker op 10 minuten, en concentreerde me op mijn ademhaling.

Het 'middelste stukje' van de 10 minuten gaat het beste. In het begin vind ik het lastig mijn aandacht op mijn ademhaling te richten, en aan het eind denk ik steeds: 'Zouden de 10 minuten al om zijn?! Zal ik op de wekker kijken hoe lang het nog is?' Vandaag 'moest' ik nog 20 seconden toen ik keek.

Het mag duidelijk zijn: dat mediteren gaat me nog niet soepel af. Maar heel soms vang ik een glimp op van mezelf, en van een stukje rust. Dus ik blijf gewoon oefenen!

Friday, September 17, 2010

Mediteren is moeilijk

Zo ben je braaf iedere dag een dankbaarheidslijstje aan het fabrieken, en mediteer je tien minuten, en zo ben je twee dagen nalatig.

De laatste twee dagen kon ik alleen maar wrevelig denken: 'Ik heb daar helemaal geen tijd voor! Ik moet aan het werk!' In de wetenschap dat het juist dán, heilzaam is tien minuten uit te trekken om tot rust te komen.

Het is het eeuwige vraagstuk van de kip en het ei: moet je eerst rust vinden om te mediteren, of moet je juist mediteren om rust te vinden.

Tuesday, September 14, 2010

Vandaag ben ik dankbaar voor...

Het feit dat ik mezelf, ondanks de harde wind en regen, de deur heb uitgekregen om te gaan hardlopen.
Het telefoontje van mijn schoonzus, die ik al heel lang niet meer gesproken had.
De kans om iets voor iemand anders te doen: naar het verjaardagsfeestje gaan van mijn schoonmoeder, terwijl ik dat soort gelegenheden het liefst vermijd.

Meditatie

Vanochtend 'moest' ik eerst hardlopen, en daarna werken, dus schoot mijn meditatie er bij in.
'Dat is niet zo best, je bent pas een paar dagen bezig!' bromde onmiddellijk mijn innerlijke criticus.
Maar eigenlijk had hij wel een beetje gelijk, ook al komt het altijd zo rottig zijn strot uit. Dus ik zei tegen mezelf: 'Als je de discipline kunt opbrengen te gaan hardlopen, dan kun je toch zeker ook wel de discipline opbrengen om tien minuten te mediteren?!'

En dus ging ik vandaag om 14.28 in mijn bruine stoel zitten, en concentreerde me op mijn ademhaling, terwijl mijn gedachten zoals gewoonlijk rondrenden. En om 14.38 constateerde ik tevreden: 'Ik mag weer stoppen.'

Maar ik heb het toch maar mooi gedaan! En elke dag dat ik het doe, wordt het meer een gewoonte, en onderdeel van mijn leven.

Monday, September 13, 2010

Ik ben dankbaar voor...

Vandaag ben ik allereerst dankbaar voor de Teletubbie blauwe lucht, en de stralende zon.
Verder ben ik dankbaar voor de start van een nieuwe week, en de rust die in huis heerst, nu iedereen weer naar werk en school is.
Ik ben dankbaar dat Maartje, Teuntje en mijn ouders heelhuids terug zijn gekomen uit Amsterdam, en een hele leuke dag hebben gehad.
Ik ben dankbaar voor de mensen die Teuntje en Maartje een kop soep aanboden, toen ze even op mijn ouders moesten, wachten tijdens de opnames van Buitenhof. Mijn ouders zaten namelijk in het publiek, en Teuntje en Maartje wachtten zo lang in het restaurant. Ook kregen ze wat extra consumptiebonnen!
Ik ben dankbaar voor de vriendelijkheid van de mensen bij Buitenhof.
Ik ben dankbaar voor iedereen die mij vanochtend vriendelijk groette, toen ik van school naar huis liep.
Ik ben dankbaar voor de koffieafspraak met twee collega moeders die ik zo heb.

Mediteren

Hm, het mediteren ging wel redelijk, maar ik kon op een gegeven moment de verleiding niet weerstaan om te kijken 'hoe lang ik nog moest', en dat was toen nog 2 minuten en 48 secondes! Ik heb me geconcentreerd op mijn ademhaling, en de affirmatie: 'Vrede en rust zij met mij' gebruikt.

Sunday, September 12, 2010

Dankbaarheidslijst

Vandaag ben ik dankbaar voor mijn beide ouders, die Maartje (15) en Teuntje (11) trakteren op een dagje Amsterdam en Madame Tussaud.

En ik ben dankbaar dat het regent dat het giet, want dat vind ik gezellig.

Friday, September 10, 2010

Dankbaarheidslijst

Soms vraag ik me ineens af: ben ik al veertig jaar een soort Doornroosje? Slaapwandel ik door het leven?! Barbara Berger biedt praktische aanwijzingen om wakker te worden, en bewuster te leven.

Ik wil leren om volledig aanwezig te zijn in het moment, en geen marionet te zijn van mijn gedachten, en de omstandigheden op mijn levenspad.

Mediteren vind ik maar lastig, en in het moment leven zo mogelijk nog moeilijker, maar ik heb besloten dat ik het gewoon ga doen! Net zoals ik mezelf, fanatiek sporthaatster, aan het hardlopen heb gekregen, ga ik trainen om bewuster te leven!

Barbara Berger biedt drie trainingsprogramma's, en ik ga voor de 'light' versie. Dat betekent dat ik elke dag 10 minuten mág mediteren, en 10 minuten mág gebruiken om een lijst te maken met alles waarvoor ik dankbaar ben.

Vandaag begin ik!

Meditatie

Met een vaag gevoel van opwinding nam ik plaats in mijn grote nepleren, bruine oorfauteuil! Nu zou het gaan gebeuren! Ik zette de eierwekker op tien minuten, sloot mijn ogen en concentreerde me op mijn ademhaling.

Zoals gewoonlijk begonnen mijn gedachten prompt als wilden te krijsen en rond te rennen, maar daarop was ik voorbereid! 'Zo, zijn jullie daar?' begroette ik ze. 'Ik ben nu even met iets anders bezig'. En ik telde elke ademhaling tot tien, en begon weer opnieuw. Ook kreeg ik jeuk aan mijn oor, nek, hoofd etc.

Na een tijdje, besloot ik dat ik liever een affirmatie gebruikte, en dacht bij elke inademing: 'Vrede' en bij de uitademing 'Rust'. Dat was eigenlijk best aangenaam.

Toch begon ik na weer een tijdje stiekem te denken: 'Hoe lang zou ik nog moeten?!' Op een gegeven moment wierp ik toch een blik op het eierwekkertje, en zag: 'Nog 14 seconden.' Snel sloot ik mijn ogen weer, om die laatste 14 'netjes' af te maken.

Al met al ging het best aardig. En het was tenslotte pas de eerste keer van mijn nieuwe begin!

Ik ben dankbaar voor:

mijn vijf kinderen
Floris, mijn man
ons huis
dat ik gezond ben
dat ik kan hardlopen
dat we allemaal gezond zijn
voor internet
voor bloggen, waardoor er een wereld voor mij open gaat
voor de meneer in de Hema die mij zo maar zijn levensverhaal vertelde
voor Maartje die zo daadkrachtig is
dat Jan zo'n veel gelukkiger indruk maakt
voor Ot die zo geniet van zijn nieuwe Uggs
voor Piet, die mij steeds weer zo'n fascinerende kijk in de kindergeest biedt, en mij de wereld met kinderenogen helpt zien
voor Teuntje die Piet altijd voor me meer naar huis neemt vanuit school
voor Floris die elke dag naar Amsterdam reist om de kost te verdienen
voor mijn ouders
voor ons huis, en de plek waar het staat, en dat ik net zo makkelijk de vrije natuur kan inlopen als het winkelcentrum
voor Postcrossing.com en dat ik andere mensen kan verblijden met een kaartje
dat het leven zo goed kan zijn
voor de bibliotheek en al die gratis boeken die je zo maar mag meenemen!
voor andere mensen

Thursday, September 9, 2010

Ik geloof niet in God

Dagelijks lees ik de kinderen voor uit de bijbel, om ze zo een een stukje cultuurhistorisch besef bij te brengen, en een bodem voor het dagelijks bestaan te geven.

Dus toen Jan plotseling op nuchtere toon verkondigde: 'Ik geloof niet in God,' was ik verbouwereerd. Had ik daar zo mijn best voor gedaan?!

'Waarom niet?' informeerde ik.
'Gewoon, daarom niet,' schokschouderde Jan.
'En mensen die wel in God geloven dan?'
'Dat moeten zij weten,' vond Jan.

En gelijk heeft hij.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...