Email Abonnement

Friday, November 27, 2009

Wie zijn kind lief heeft spaart de roede niet

Predikant Gertjan Goldschemeding van de ACC Jouwkerk in Amserfoort verkondigde vanaf zijn kansel dat er niks mis is met de pedagogische tik. Volgens Goldschmeding is het een uiting van liefde. Staat immers in de bijbel niet: 'Wie zijn kind lief heeft, spaart de roede niet?'

In de J/M poll van oktober 2009 vindt een kleine meerderheid van zesenvijftig procent dat de pedagogische tik moet kunnen. Maar de experts zijn het hier beslist niet mee eens, en vinden dat slaan een teken van machteloosheid is en voort komt uit impulsieve woede. Bovendien geef je als ouder het verkeerde voorbeeld.

In de regel heb ik het niet zo op al die zogenaamde experts, maar in dit geval ben ik het helemaal met ze eens. Wat een wonderlijk principe om je kind pijn te doen, om hem iets duidelijk te maken. Stel je voor dat je partner je knijpt om zijn punt te maken! Je moet het als volwassene toch met woorden af kunnen?

Ik vind dit een goed voorbeeld dat de bijbel voor velerlei interpretatie vatbaar is, en dat velen wel stukken kunnen vinden om hun mening te onderschrijven. Zegt de bijbel immers ook niet: 'Zoekt en gij zult vinden?!'

Wat vind jij van de pedagogische tik?

Tuesday, November 24, 2009

De renbaan van het leven

Een van de redenen dat ik graag ga hard lopen is dat het zoveel overeenkomsten met het leven heeft. Beide vragen een lange adem, doorzettingsvermogen en beide gaan bepaard met pieken en dalen. En dat doet me dan weer denken aan het moederschap
Ook in de bijbel wordt heel wat afgelopen en gepleit voor volharding!

Vooral onderstaande citaten vind ik mooie levenswijsheden, die ik ook als moeder graag ter harte neem.

Hebreeërs 12:1 'Laten we met volharding de renbaan aflopen die voor ons ligt'.

Jesaja 40: 31 'Wie hopen op de Heer vinden steeds weer nieuwe kracht. Zij zijn onvermoeibaar als adelaars, van het lopen raken ze niet uitgeput, van het gaan worden ze niet moe.'

Wednesday, November 18, 2009

Licht onder de korenmaat?

Als afgestudeerd psychologe en thuisblijfmoeder krijg ik nog al eens de boodschap dat ik 'mijn licht onder de korenmaat' heb gezet.

'Wat zonde van je opleiding!' en 'Dus je doet er helemaal niks meer mee?!' zijn veel voorkomende reacties, gebaseerd op de veronderstelling dat zorg en opvoeding nu eenmaal weinig talenten vereisen, en er dus een verspilling van zijn.

Maar ik zou willen beweren dat mijn licht beslist niet verstopt is onder een korenmaat. Ik gebruik mijn licht ten goede, ik gebruik het om voor de toekomst te zorgen: voor de kinderen.

Mijn licht staat dus beslist niet onder de korenmaat!

Sunday, November 1, 2009

Geloven in een god die niet bestaat

Geloven in een God niet bestaat, dat is de titel van het boek van de atheïstische ds. Klaas Hendrikse. Dat zijn al zoveel paradoxen in één zin, dat ik het boek wel moest lezen!

Ds. Klaas Hendrikse beschrijft op zeer humoristische wijze hoe het heersende godsbeeld tot stand is gekomen, en toont heel effectief aan, dat God als almachtige heer, die vanuit een riante troon in de hemel op ons neerkijkt, niet bestaat. Om dit uit te leggen vergelijkt Hendrikse God met een appeltaart:

'Uit gesprekken en publicaties leid ik af dat veel collega-theologen en predikanten het ermee eens zijn dat God geen appeltaart is. Voor de meesten schijnt dat iets anders te zijn dan rechtuit zeggen dat God dus niet bestaat. Er wordt op soms onnavolgbaar creatieve wijze om de hete brij heen gedraaid. Bijvoorbeeld: 'God is zo groot dat Hij niet hoeft te bestaan.' Met alle respect hoor, maar dat noem ik bellen blazen. Dat God bestaat wordt niet bevestigd of ontkend, maar in nevelen gehuld. Zo blijft de godgeleerde buiten schot, snapt God zelf nauwelijks meer of hij nu wel of niet bestaat, en begrijpen gewone mensen er helemaal niets meer van.'

Hendrikse maakt onderscheid tussen geloof en geloven. Geloof omschrijft hij als een opvatting die je kunt hebben, geloven noemt hij een manier van zijn: je bent of leeft gelovig.

Geloven is je manier van leven: hoe ga jij om met wat er gebeurt, hoe handel je en vanuit welke overtuiging. God is maar een woord, en om te geloven heb je het niet nodig. Het gaat om wat eronder ligt aan ervaring.

Hendrikse roept de kerk op haar oogkleppen af te gooien en zich open te stellen voor nieuwe geluiden en een nieuwe taal.

'Stel je voor, je weet van niets en je vraagt: 'Is hier ook een wc?' En je krijgt als antwoord: 'Ja, naast de consistoriekamer, ziet u daar de kerkrentmeester die bij het liturgische centrum staat te praten met de tertius van het breed moderamen van de classis?' Dan heb je toch al lang in je broek geplast?'

Ik vind dit boek in alle opzichten een aanrader: het leest prettig, ik barstte regelmatig in lachen uit, en ik heb er veel van geleerd. Wat wil een mens nog meer!

Bestel dit boek nu:

Geloven in een God die niet bestaat
Geloven in een God die niet bestaat
Klaas Hendrikse

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...